[چهارم]، و امّا آن زن، اگر مجبور به زنا شد چیزی بر او نیست و اگر به میل خود از او اطاعت کرد، حد تازیانه بر او جاری می‌شود.»
موثّق بودن طریف بن سنان، اثبات نشده است.
دوّم، روایت سکونی از امام صادق (ع): «إنّ أمیر المؤمنین (ع) اتی برجل قد باع حرّاً فقطع یده … » [١].
«مردی را که مرد آزادی را فروخته بود نزد امیر المؤمنین (ع) آوردند، آن حضرت دست او را قطع کرد … »
در سند این روایت، نوفلی واقع شده است.
سوّم، روایت عبداللّٰه بن طلحه: قال: سألت أبا عبداللّٰه (ع) عن الرجل یبیع الرجل وهما حرّان یبیع هذا هذا وهذا هذا ویفرّان من بلد إلی بلد فیبیعان أنفسهما ویفرّان بأموال الناس. قال: تقطع أیدیهما لأنّهما سارقا أنفسهما وأموال الناس (المسلمین) [٢].
«عبداللّٰه بن طلحه می‌گوید: از امام صادق (ع) دربارۀ مردی پرسیدم که مرد دیگری را می‌فروخت در حالی که هر دو آزاد بودند، این یکی آن را می‌فروخت و آن دیگری این را می‌فروخت و سپس باهم از شهری به شهر دیگر فرار می‌کردند و در آنجا نیز همدیگر را می‌فروختند و با اموال مردم فرار می‌کردند. حضرت فرمود: دست هر دو قطع شود زیرا این دو هم دزد خودشان بودند و هم دزد اموال مردم (مسلمانان).»
در سند این روایت، محمّد بن حفص و عبداللّٰه بن طلحه واقع شده‌اند و

[١]. همان، ص ٥١٥- ٥١٤.
[٢]. همان، ص ٥١٥.