فایدۀ اینکه امام (ع) شرط کرد بوریا خشک شود این است که آب متنجّس، به بدن یا لباس نمازگزار اصابت نکند، زیرا در این صورت قطعاً نماز صحیح نیست.
د. روایاتی وجود دارد که از خوردن و آشامیدن از ظرفهای مشرکان- بعد از علم به نجاست آنها منع می‌کند و این تنها به خاطر آن است که ظرفها [ی متنجّس] سبب نجس شدن غذا می‌شود.
جواب:
این روایات ظهور در مدّعا ندارد، بلکه منع ظاهراً تنها به خاطر حرمت است. و شاهد بر ادّعای ما روایتی است که ثقة الاسلام کلینی از زکریا بن ابراهیم نقل می‌کند، او می‌گوید:
«کنت نصرانیّاً فأسلمت فقلت لأبی عبداللّٰه (ع): إنّ أهل بیتی علی دین النصاری فأکون معهم فی بیت واحد و آکل من آنیتهم.
فقال (ع): یأکلون من لحم الخنزیر؟ قلت: لا. قال: لا بأس.» [١]:
من نصرانی بودم، سپس اسلام آوردم به امام صادق (ع) عرض کردم: خانواده‌ام نصرانی‌اند و با آنان در یک خانه زندگی کرده، در ظرفهایشان غذا می‌خورم. حضرت فرمود: آیا گوشت خوک می‌خورند؟ گفتم: خیر. امام فرمود: اشکالی ندارد.
ه- در خبری آمده است اگر گِلی که با آب باران درست شده- در سه روز اوّل به لباسی اصابت کند، نجس نمی‌شود، مگر دانسته شود که بعد از باران، چیزی آن را

[١]. کافی، ثقة الاسلام کلینی، ج ٦، ص ٢٦٤، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ سوّم، ١٣٦٧.