دختر سهیل (امّ درداء کبری)، امّ ایمن، عاتکه دختر زید، امّ یوسف، امّ عطیه، لیلی دختر قائف.
فقهای زن تابعی از این قراراند: امّ کلثوم دختر ابوبکر، عایشه دختر طلحه، عمرة دختر عبدالرحمن، امّ درداء شامی.
می‌توان از آرای فقهی زنان صحابی و تابعی کم فتوی همراه با آراء فقهی مردان کم فتوی، رساله‌ای نسبتاً کوچک، گردآوری کرد.
و از طرفی، ابن حزم در نقل آرای فقهی دیگران اعمّ از صحابی و تابعی زن و مرد، و فقهای پس از آنها تا عصری که در آن می‌زیسته است، به امانت، استواری و دقّت در ضبط شناخته شده است. نه سخنی بر آنان می‌بندد و نه سخن آنان را تحریف می‌کند.
چیزی را به آنها نسبت نمی‌دهد مگر آنکه خود آنها در تألیفاتشان آن را گفته باشند و یا شاگردان و اصحاب و پیروانشان از آنها نقل کرده باشند. ابن حزم به این اوصاف شناخته شده و مشهور است و کلّیه زندگینامه نویسان، اعمّ از دوستان و دشمنان وی، او را همین گونه توصیف کرده‌اند.» [١] ابن قیم جوزیه در اعلام الموقّعین نیز بر طریق ابن حزم مشی کرده است و زنان و مردان صاحب فتوا از صحابه را به سه دسته تقسیم کرده است: گروهی که کثیر الفتوی بوده‌اند و گروهی که قلیل الفتوی بوده‌اند و گروهی که در حد متوسط دارای فتوی بوده‌اند. ابن قیم آنگاه در مورد هر صنف سخن گفته است که طالبان تفصیل آن بایستی به کتاب مزبور مراجعه کنند. [٢]

[١]. مقدّمۀ معجم الفقه، ص ٤٩.
[٢]. أعلام الموقّعین، ج ١، ص ١١.