غضائری برای ما ثابت شده است، معتقد باشد.
بنابراین مجرّد اینکه علیّ بن ابراهیم در تفسیر خود از او نقل روایت کرده، فقط دلیل بر آن است که او این روایت را از کسی که به وثاقت او اعتقاد دارد- علی بن حسّان نقل کرده است. کسی که او به وثاقتش اعتقاد دارد، مردّد است میان دو نفر که ضعف یکی از آن دو ثابت است از این رو شهادت علیّ بن ابرهیم دربارۀ چنین کسی حجّیت ندارد، و نفر دیگر که وثاقت او ثابت است امّا نمی‌توان معیّن کرد که مراد از کسی که علیّ بن ابراهیم در تفسیر خود از او نقل کرده است، فقط همان علیّ بن حسّان واسطی باشد که ثقه است، و تا این نکته ثابت نشود، موضوع دلیل حجّیت، ثابت نخواهد شد.
رأی درست در تصحیح سند روایت مذکور به دست آوردن این نکته است که علیّ بن حسّان موجود در سند روایت، همان واسطی است و برای این کار دو راه وجود دارد: نخست اینکه، همان گونه که ابن غضائری تصریح کرده است و ظاهر سخنی که کشی در این باره از ابن فضال نقل کرده نیز همین است، علیّ بن حسّان هاشمی به جز از عموی خود از دیگری روایت نقل نکرده است و روایتی که او مستقیماً از معصوم نقل کرده باشد وجود ندارد، در حالی که روایت یادشده را علیّ بن حسّان مستقیماً از امام جواد (ع) نقل کرده است، بلکه هر یک از روایات علیّ بن حسّان را که از عبدالرحمن بن کثیر نقل نشده باشد، می‌توان به علیّ بن حسّان واسطی نسبت داد نه به علی بن حسان هاشمی. دوّم، اینکه عنوان علیّ بن حسّان، به علیّ بن حسّان واسطی که ثقه است انصراف دارد، زیرا آن که در روایات شناخته شده است و نزد همه به وثاقت معروف است همین واسطی است، بر خلاف هاشمی که به جز در روایاتی که از عموی خود نقل کرده، شناخته شده نیست.