که ساحر کافر محکوم به قتل نمی‌شود، زیرا او از اصل کافر است و حلال شمردن سحر موجب ارتداد او نمی‌شود، برخلاف ساحر مسلمان.
فقهای ما هم روایت را همین گونه فهمیده‌اند و از این رو قتل ساحر را در ضمن حدّ مرتدّ آورده‌اند.
در روایت سکونی از ا مام صادق (ع) آمده است: قال: قال رسول اللّٰه (ص): ساحر المسلمین یقتل و ساحر الکفّار لا یقتل. فقیل: یا رسول اللّٰه ولِمَ لا یقتل ساحر الکفّار؟ قال: لأنّ الکفر (الشرک) أعظم من السحر ولأنّ السحر والشرک مقرونان [١].
«امام صادق (ع) از قول پیامبر اکرم می‌فرماید: ساحر مسلمان محکوم به قتل می‌شود ولی ساحر کافر نمی‌شود. پرسیدند چرا ساحر کافر کشته نمی‌شود؟ فرمود: برای اینکه کفر (شرک) بزرگتر از سحر است و برای اینکه سحر و شرک به هم نزدیکند.»
از این روشن‌تر، روایتی است که در قرب الاسناد از سندی بن محمّد از ابوالبختری از امام باقر (ع) از پدرش نقل شده که إنّ علیّاً (ع) قال: من تعلّم السحر قلیلًا أو کثیراً فقد کفر وکان آخر عهده بربه وحدّه أن یقتل إلّا أن یتوب [٢].
«امام علی (ع) فرمود: هر کس چیزی از سحر بیاموزد چه کم و چه بسیار، کافر شده است و آخرین پیمان میان خود و خدایش را برید. حدّ او قتل است مگر اینکه توبه کند.»
روایات دیگری نیز در این‌باره هست که همین مطلب از آنها استفاده می‌شود [٣].
از این گذشته، عبارت شیخ طوسی در کتاب خلاف مبنی بر قتل ساحر ظهور

[١]. وسایل الشیعه، ج ١٨، ص ٥٧٦، باب ١ از ابواب بقیة الحدود.
[٢]. همان، ج ١٢، ص ١٠٧، باب ٢٥ از ابواب ما یکتسب به، حدیث ٧.
[٣]. رجوع کنید به باب ٢٥ از ابواب ما یکتسب به و باب ٣ از ابواب بقیّة الحدود.