٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٢ - بررسى شرط مرد بودن مفتـى آیة الله محمّد محمّدى گيلانى


روایاتی که نقل کرده‌اند). همچنانکه شیخ مکرم، ابوالقاسم حسین بن روح ٢ هنگامیکه از کتب ابن ابی العزافر، پس از اینکه از ناحیۀ امام مورد مذمّت و لعنت قرار گرفته بود، سؤال می‌شود: با کتب این شخص چه کنیم در حالی که خانه‌های از آنها پر است؟ حسین بن روح پاسخ می‌دهد: آنچه را که امام حسن عسکری (ع) دربارۀ بنی فضال گفته من هم دربارۀ این شخص می‌گویم. از امام عسکری پرسیدند با کتب بنی فضال چه کنیم در حالی که خانه‌های ما آکنده از آنهاست؟ حضرت فرمود: خذوا بما رووا وذروا بما رأوا. یعنی «آنچه را که روایت کرده‌اند اخذ کنید و آنچه را که رأی و نظر خود آنان است رها سازید.» [١]
ظاهراً آنچه نقل کردیم برای اثبات ادّعای ما کفایت می‌کند. امّا باز به نقل چند روایت دیگر در این باب می‌پردازیم:
١. در توقیع شریفی که با خط امام زمان (عج) از ناحیه مقدّسه صادر شده است آمده است:
أمّا الحوادث الواقعة فارجعوا فیها إلی رواة حدیثنا؛ فإنّهم حجّتی علیکم، وأنا حجّة اللّٰه.
«امّا حوادثی که برای شما پیش می‌آید (برای دانستن حکم آنها) به راویان حدیث ما رجوع کنید، زیرا آنها حجّت من بر شما هستند و من حجّت خدا بر آنها می‌باشم.» [٢]
بدیهی است که گروهی از راویان احادیث ائمّه:، زنان مؤمن هستند (همچنانکه این مطلب را در مقاله‌ای که دربارۀ شرط ذکوریت قاضی نوشته‌ایم، به تفصیل بیان کردیم. البتّه شمول حوادث واقعه که (در حدیث به آن اشاره شده

[١] طوسی، الغیبه، ص ٣٩٠- ٣٨٩، ط. مؤسّسة المعارف الإسلامیة.
[٢] وسائل الشیعه، ج ٢٧، ص ١٤٠، باب ١١ از ابواب صفات قاضی، حدیث ٩.