(یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصٰاصُ فِی الْقَتْلیٰ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثیٰ بِالْأُنْثیٰ فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْ‌ءٌ فَاتِّبٰاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَدٰاءٌ إِلَیْهِ بِإِحْسٰانٍ ذٰلِکَ تَخْفِیفٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدیٰ بَعْدَ ذٰلِکَ فَلَهُ عَذٰابٌ أَلِیمٌ) [١]
«ای کسانی که ایمان آوردید، حکم قصاص در مورد کشتگان بر شما نوشته شده است. آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده، زن در برابر زن، پس اگر کسی از ناحیه برادر خود مورد عفو قرار گیرد بایستی از راه پسندیده پیروی نماید و قاتل نیز به نیکی دیه را به ولی مقتول بپردازد و این تخفیف و رحمتی است از ناحیه پروردگار شما و کسی که بعد از آن تجاوز کند عذاب دردناکی خواهد داشت.»
چگونگی استدلال: جنینی که روح در آن دمیده شده به لحاظ حرّیت پدر و مادرش، آزاد خواهد بود و اطلاق «الْحُرُّ بِالْحُرِّ» مشمول آن می‌گردد. در نتیجه چنانچه کسی عمداً باعث سقط وی شود بایستی قصاص شود.
آیه دیگر:
(وَ لٰا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللّٰهُ إِلّٰا بِالْحَقِّ وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنٰا لِوَلِیِّهِ سُلْطٰاناً فَلٰا یُسْرِفْ فِی الْقَتْلِ إِنَّهُ کٰانَ مَنْصُوراً) [٢]
«نکشید نفسی را که خداوند (قتل) آن را حرام کرده است، و هر کسی مظلومی را به قتل برساند برای سرپرست وی سلطنت قرار داده‌ایم، بنابراین نبایستی در قتل اسراف نماید، به درستی که او یاری شده است.»

[١]. بقره، آیه ١٧٨.
[٢]. اسراء، آیه ٣٣.