ندارد، زیرا خداوند آیه ٤٥ از سورۀ مائده- با توجّه به آیات قبل آن و فضای نزول آنها در مقام بیان این حقیقت است که در تورات حکم قصاص وضع شده و در مورد آن بایستی اصل تساوی در اعضا را رعایت کرد و آیه هیچگاه در مقام بیان حکم قصاص با همۀ قیود و شروط آن نیست.
همین‌طور در آیه ٥٧ سوره بقره، خداوند در مقام بیان تشریع اصل قصاص و رعایت تساوی و عدم تجاوز هنگام اجرای آن است. مؤیّد این سخن روایتی است که در ذیل آیه شریفه از امام سجّاد (ع) نقل شده است:
عن علیّ بن الحسین (ع) قال: (یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصٰاصُ فِی الْقَتْلیٰ) یعنی المساواة، وأن یسلک بالقاتل فی طریق المقتول المسلک الذی سلکه به مَن قتله؛ الحرّ بالحرّ والعبد بالعبد والانثی بالانثی تقتل المرأة بالمرأة إذا قتلتها» [١].
از علی بن الحسین (ع) نقل شده که فرمود:
«منظور از (یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصٰاصُ فِی الْقَتْلیٰ) مساوات در اجرای قصاص است، یعنی با قاتل همان‌گونه رفتار کنید که وی نسبت به مقتول انجام داده. آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده قصاص می‌شود. و اگر زنی، زنی را کشت در برابر آن قصاص می‌شود.»
همان‌گونه که آشکار است و امام (ع) نیز به آن اشاره فرموده، خداوند در مقام بیان رعایت مساوات در اجرای قصاص است و چیزی بیش‌تر از آن استفاده نمی‌شود.

[١]. وسائل الشیعه، ج ١٩، ابواب قصاص النفس، باب ١٩، حدیث ٨.