توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٦ - موارد تغليب

قوله: لانّه كان فى المخاطبين: ضمير در [لانّه‌] بمعناى [شأن‌] مى‌باشد.

قوله: كانه لا ارتياب لهم: ضمير در [كانّه‌] به معناى [شأن‌] مى‌باشد.

قوله: و هيهنا بحث: يعنى و هيهنا اشكال.

قوله: و هو انه اذا جعل الجميع: ضمير [هو] به بحث راجع بوده و ضمير در [انّه‌] بمعناى [شأن‌] مى‌باشد.

قوله: فلا يصح استعمال ان فيه: ضمير در [فيه‌] بشرط قطعى اللاوقوع راجعست.

قوله: كما اذا كان قطعى الوقوع: يعنى همانطورى كه اگر شرط قطعى الوقوع باشد استعمال [ان‌] صحيح نيست عينا در مورديكه شرط قطعى اللاوقوع باشد استعمال آن جايز نمى‌باشد.

قوله: لانّها انّما تستعمل فى المعانى المحتملة: ضمير در [لانّها] به ان عود مى‌كند.

قوله: و لهذا زعم الكوفيون: يعنى و بخاطر اين‌كه معنى حدوث ارتياب در زمان مستقبل نيست كوفيون گمان كرده‌اند كه [ان‌] به معناى [اذ] مى‌باشد چه آنكه [اذ] براى ظرف زمان ماضى مى‌باشد.

قوله: انّ ان هيهنا بمعنى اذ: مشاراليه [هيهنا] آيه شريفه مى‌باشد.

قوله: لقوّة دلالته على المضىّ: ضمير در [دلالته‌] به كان راجع است.

قوله: على سبيل الفرض: يعنى ريب و شك مقطوع را بمنزله‌