توضيح المباني في شرح مختصر المعاني
(١)
مبحث احوال مسند
٤ ص
(٢)
ترك مسند
٤ ص
(٣)
وجوه ترجيح مجهول بودن«لبيك» بر معلوم بودنش
٢٧ ص
(٤)
ذكر مسند
٣١ ص
(٥)
مفرد آوردن مسند
٣٤ ص
(٦)
فعل آوردن مسند
٥٠ ص
(٧)
اسم آوردن مسند
٥٥ ص
(٨)
مقيد نمودن مسند فعلى
٥٧ ص
(٩)
ترك تقييد براى مسند فعلى
٦٢ ص
(١٠)
تقييد مسند فعلى بشرط
٦٣ ص
(١١)
كلام در ان و اذا و لو شرطيه
٧٠ ص
(١٢)
فرق ان و اذا و وجه اشتراكشان
٧١ ص
(١٣)
وجوهى كه مجوز استعمال كلمه«ان» در مقام جزم و يقين مىباشند
٧٦ ص
(١٤)
موارد تغليب
٨١ ص
(١٥)
كلام در اطراف تغليب
٨٨ ص
(١٦)
كيفيت تغليب
٨٩ ص
(١٧)
وجه اشتراك بين ان و اذا
٩٢ ص
(١٨)
جواز مخالفت لفظى در جمله شرط و جزاء در صورت وجود مجوز
٩٥ ص
(١٩)
نكاتى كه مجوز عدول از مستقبل به غير آن مىباشند و تفصيل آنها
٩٧ ص
(٢٠)
كلام در اطراف كلمه«لو»
١١٢ ص
(٢١)
اعتراض ابن حاجب به جمهور
١١٣ ص
(٢٢)
نظريه متأخرين
١١٤ ص
(٢٣)
رأى علماء در دلالت كلمه لو
١١٥ ص
(٢٤)
مقاله شارح و منشأ اعتراض ابن حاجب و تضعيف آن
١١٨ ص
(٢٥)
استعمال كلمه لو
١٢١ ص
(٢٦)
دنباله مقاله شارح در تضعيف اعتراض ابن حاجب
١٢٣ ص
(٢٧)
اعتبار برخى از خصوصيات در لو
١٢٥ ص
(٢٨)
نكره آوردن مسند
١٣٩ ص
(٢٩)
تخصيص دادن مسند
١٤١ ص
(٣٠)
ترك تخصيص مسند
١٤٥ ص
(٣١)
معرفه آوردن مسند
١٤٦ ص
(٣٢)
ضابطه در تقديم و تأخير برخى از اجزاء كلام نسبت به بعضى
١٥٣ ص
(٣٣)
جمله بودن مسند
١٦٣ ص
(٣٤)
اسميه و فعليه و شرطيه آوردن جمله مسند
١٧٠ ص
(٣٥)
مؤخر و مقدم آوردن مسند در كلام
١٧٥ ص
(٣٦)
عدم اختصاص حالات مذكور بمسند و مسند اليه
١٨٢ ص
(٣٧)
احوال متعلقات فعل
١٨٨ ص
(٣٨)
اغراض مترتب بر حذف مفعول
٢٠٦ ص
(٣٩)
اغراض مترتب بر تقديم مفعول
٢٢٦ ص
(٤٠)
استفاده تخصيص از تقديم
٢٣٤ ص
(٤١)
تقديم برخى از معمولات بر بعضى ديگر
٢٤٠ ص
(٤٢)
مبحث قصر
٢٤٦ ص
(٤٣)
مقصود از صفت
٢٤٨ ص
(٤٤)
اشكال شارح بر مصنف
٢٥٦ ص
(٤٥)
امثله و شواهد آن
٢٥٧ ص
(٤٦)
اشكال شارح
٢٦٤ ص
(٤٧)
شرط قصر
٢٦٦ ص
(٤٨)
طرق قصر
٢٧٥ ص
(٤٩)
كلام در اطراف برخى از ادات قصر
٢٨١ ص
(٥٠)
دليل اول
٢٨٣ ص
(٥١)
دليل دوم
٢٨٥ ص
(٥٢)
دليل سوم
٢٨٥ ص
(٥٣)
اختلاف طرق قصر با هم
٢٨٩ ص
(٥٤)
تنزيل معلوم بمنزله مجهول
٣٠٣ ص
(٥٥)
تنزيل مجهول بمنزله معلوم
٣٠٩ ص
(٥٦)
مزيت«انما» بر عطف
٣١٢ ص
(٥٧)
موارد ديگر وقوع قصر
٣١٤ ص
(٥٨)
وجه استفاده قصر از ادات
٣١٩ ص
(٥٩)
فهرست مطالب
٣٢٤ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص

توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٨٣ - عدم اختصاص حالات مذكور بمسند و مسند اليه

مشتق از [اشرق‌] است يعنى مضيئى و روشن‌كننده گرديده و [الدّنيا] فاعل است براى [تشرق‌] و عائد به موصوف ضمير مجرور در [ببهجتها] مى‌باشد و معناى اين كلمه [بحسنها و نضارتها] است.

يعنى دنيا بواسطه درخشنده‌گى و نورانيت اين سه منور و روشن گرديده است و مسنداليه متأخر [شمس الضّحى و ابو اسحق و القمر] مى باشد.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: اذ النّعت لا يتقدم على المنعوت: بخلاف خبر كه بر مبتداء مقدم مى‌گردد.

قوله: لانه ربما يعلم انه خبر لا نعت: ضمير در [لانّه‌] بمعناى [شأن‌] است و ضمير در [انّه‌] به مسند عود مى‌كند.

قوله: و بالنظر الى انه لم يرد فى الكلام: ضمير در [انّه‌] به معناى [شأن‌] است.

متن:

تنبيه‌

كثير مما ذكر فى هذا الباب و الذى قبله غير مختص بهما كالذكر و الحذف و غيرهما.

و الفطن اذا اتقن اعتبار ذلك فيهما لا يخفى عليه اعتباره فى غيرهما

شرح عربى‌

( كثير مما ذكر فى هذا الباب) يعنى باب المسند ( و الذى قبله) يعنى باب المسند اليه‌ ( غير مختص بهما كالذكر و الحذف و غيرهما) من التعريف و التنكير و التقديم و التأخير و الاطلاق و التقييد و غير ذلك ممّا سبق.

و انما قال كثير مما ذكر لان بعضها مختص بالباين كضمير الفصل‌