توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٨ - جمله بودن مسند
قوله: بانّك تريد الاخبار عنه: ضمير در [عنه] به [الاسم] راجع است.
قوله: فهذا توطئة له: مشاراليه [هذا] اتيان به اسم عاريا عن العوامل اللفظيه مىباشد و مقصود از [توطئه] مقدمه و زمينهسازى مىباشد و ضمير در [له] به اخبار و اسناد راجع است.
قوله: و تقدمة للاعلام به: كلمه [تقدمه] بر وزن تبصره مصدر است از باب تفعيل و آن معطوف است به [توطئه] و ضمير در [به] به اخبار و اسناد راجع است.
قوله: فاذا قلت [قام] دخل فى قلبه: ضمير فاعلى در [دخل] به اسناد قام به زيد راجع است و در [قلبه] به سامع برمىگردد.
قوله: و هذا اشد للثبوت: مشاراليه [هذا] دخول اسناد قام به زيد در قلب سامع مىباشد و مراد از ثبوت، ثبوت محكوم به براى محكوم عليه مىباشد.
قوله: و امنع من الشبهة و الشك: يعنى شبهه و شك در اين كه متصف به مسند ممكن است غير مسنداليه باشد.
قوله: الاعلام بالشئ بغتة: نظير موردى كه مسند قبل از مسند اليه ذكر شود چنانچه در جملات فعليه كه مركب از فعل و فاعل هستند چنين مىباشد.
قوله: مثل الاعلام به بعد التنبيه عليه: ضمير در [به] به اخبار و اسناد راجع است چنانچه ضمير در [عليه] نيز چنين مىباشد.
قوله: فانّ ذلك: يعنى فان الاعلام بالاخبار بعد التّنبيه عليه
قوله: يجرى مجرى تأكيد الاعلام: يعنى همچون موردى استكه