توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤ - مفرد آوردن مسند
و قوله [مع عدم افادة التقوى] معناه مع عدم افادة نفس التركيب تقوى الحكم، فيخرج ما يفيد التقوى بحسب التكرير نحو: عرفت عرفت او بحرف التأكيد نحو: انّ زيدا عارف او تقول: انّ تقوى الحكم فى الاصطلاح هو تأكيده بالطريق المخصوص نحو: زيد قائم.
ترجمه
٣- مفرد آوردن مسند
مصنف گويد:
اما مفرد آوردن مسند پس جهتش آنستكه سببى نبوده و از طرف ديگر مفيد تقوى و تأكيد حكم نيست.
شارح گويد:
مقصود از [مفرد آوردن مسند] آن است كه آن را جمله نياورند و طبق گفته مصنف جهتش آنست كه:
از طرفى مسند غير سببى بوده و از جانب ديگر مفيد تقوى و تأكيد حكم نيست چه آنكه اگر مسند سببى بوده مانند: زيد قام ابوه يا مفيد تقوى باشد نظير زيد قام قطعا در ايندو مورد بصورت جمله ميآيد چنانچه در دو مثال مذكور ملاحظه مىشود.
سپس مىگويد:
و اما مثل [زيد قائم] را بايد بگوئيم كه مفيد تقوّى نبوده بلكه قريب به [زيد قائم] مىباشد.
و اما قول مصنف كه گفته: مع عدم افادة التّقوىّ.
معنايش اينست كه: نفس تركيب كلام مفيد تقوّيس حكم نباشد، بنا براين كلامى كه بحسب تكرار تقوى را افاده كند از اين عبارت خارجست