توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٨ - استفاده تخصيص از تقديم

قوله: خذوه فغلوه الخ‌ : آيه (٣٠) از سوره الحاقه، شاهد در [الجحيم‌] بوده كه مثال است براى تقديم براى مجرد رعايت فاصله چنانچه فى سلسلة نيز بهمين منظور مقدم شده است.

قوله: و ان عليكم لحافظين‌ : آيه (١٠) از سوره انفطار، شاهد در تقديم [عليكم‌] است بر [حافظين‌] كه اين تقديم براى رعايت فاصله مى باشد.

قوله: فاما اليتيم فلا تقهر : سوره ضحى آيه (٩) شاهد در تقديم [اليتيم‌] است بر [فلا تقهر] بمنظور صرف اصلاح لفظ چه آنكه جمع بين اما و فاء صحيح نيست.

قوله: و ما ظلمناهم و لكن كانوا انفسهم يظلمون‌ : آيه (١٠١) سوره هود، شاهد در تقديم [انفسهم‌] بر [يظلمون‌] است كه به منظور رعايت فاصله مقدم شده.

قوله: لالى اللّه تحشرون‌ : آيه (٥٨) سوره آل عمران.

قوله: و هم ببيانه اعنى: يعنى اشدّ قصدا.

قوله: و معنى اقرء الاول اوجد القرائة: يعنى فعل متعدّى به منزله لازم قرار داده شده است.

متن: و تقديم بعض معمولاته على بعض لانّ اصله التّقديم و لا مقتضى للعدول عنه كالفاعل فى نحو: ضرب زيد عمرا و المفعول الاول فى نحو: اعطيت زيدا درهما.

او لانّ ذكره اهم كقولك: قتل الخارجى فلان.

او لانّ فى التأخير اخلالا ببيان المعنى نحو: و قال رجل مؤمن من آل فرعون يكتم ايمانه‌ .