الذّريعة إلى تصانيف الشّيعة ط دار الأضواء - الطهراني، آقا بزرك - الصفحة ٤٠٤
بمسجد لنبان.
( ٧٠٦٤ : ديوان مقيم تبريزي أوشعره ) وهو الميرزا مقيم بن الملا بايندر هاجر من تبريز إلى عباس آباد أصفهان واتصل بمنوچهر خان حاكم لر كوچك وذهب إلى لر كوچك ، ومات فيها أورد النصرآبادي في ( نر ٩ و ١٣ ـ ص ٤٠١ و ٤٨٠ ) بعض مطالع غزلياته وبيتا من مثنوية وجوابه لمحتشم كاشاني وكذا في ( گلشن ـ ص ٤٤٣ ) وعنه في القاموس التركي وفي ( تش ـ ص ٣٤ ) سماه مقيمي بن ملا بهادر.
( ديوان مقيم تبريزي ) مر بعنوان تخلصه جوهري.
( ديوان مقيم جعفري ) المذكور في ص ١٩٧ ترجم في ( نر ٦ و ٩ ـ ص ١٨٦ و ٢٦٥ ) وذكر شعره في رثاء ملهمي تبريزي.
( ديوان مقيم خراساني ) واسمه محمد مقيم. مر بتخلصه إنصاف خراساني في ص ١٠٨ ويأتي مقيم مشهدي.
( ديوان مقيم رشتي أوشعره ) واسمه مقيما. كان أبوه شاهنامه خوان واشتغل هو بالزركشة فعرف بزركش كما مر في ص ٤٠١ وفي هميشه بهار سماه مقيماي زرگر.
( ٧٠٦٥ : ديوان مقيم سبزواري أوشعره ) سافر إلى الهند ورجع إلى وطنه. أورد شعره في ( گلشن ـ ص ٤٤١ ).
( ٧٠٦٦ : ديوان مقيم سهارن پوري ) واسمه محمد مقيم المصاحب مع أحمد علي رسا اللكهنوي. له نشتر غم المنسوب إلى رسا أيضا. كذا ذكر في ( گلشن ـ ص ٤٤٢ ) وعنه في القاموس التركي بعنوان مقيم هندي.
( ديوان مقيم شيرازى ) ابن شمسا طهراني. راجع مقيم طهراني.
( ديوان مقيم شيرازى ) واسمه قوچي ابن ملا قيدي كما في ( گلشن ـ ص ٤٤١ ) والصحيح ما مر بعنوان فوجي نيشابوري.
( ٧٠٦٧ : ديوان مقيم طهراني أوشعره ) واسمه مقيم ابن شمس الدين محمد ( شمسا ) وهو أخ كاشف المذكور في ص ٨٩٨. ترجمه في ( فارس نامه ٢ : ١٥١ ) وهميشه بهار وأورد له في ( تش ـ ص ٢٩٤ ) شعرا من مثنوي يوسف وزليخا وقال لم أر له غيره ، وهي :
| برايش خانه اى از نى بنا كرد |
| در آن خانه بسان ناله جا كرد |