مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٢٢ - س ٦٥٦
گفتگو نشده معامله لازم است و فروشنده حق فسخ ندارد و فقط مبلغ پرداختى را طلب دارد.
س ٦٥٦
- اين جانب منزل خود را با يك نفر بيع شرط كردم به مبلغ دويست هزار تومان به مدت دو سال، مشروط بر اين كه بعد از اتمام قرارداد، پول را پرداخت كنم و منزل را تحويل بگيرم، ولى بعد از گذشت كمتر از يك سال، مشترى تقاضاى صد هزار تومان يعنى نصف ثمن را كرد، و اين جانب مبلغ درخواست شده را با رضايت كامل به ايشان پرداخت نمودم. اكنون بعد از گذشت شش سال و سكونت وى در منزل فوق الذكر بدون پرداخت وجهى، با اين كه پنج سال قبل، نصف ثمن را اخذ كرده بود، ادعاى لزوم بيع آن هم نسبت به كل را دارد نه خود مثمن، در حالى كه نصف ثمن پرداخت شده مدت پنج سال نزد مشترى باقى مانده است، و در آن پول تصرف كرده، اگر به عقيده ايشان بيع، لزوم پيدا كرده، چرا بعد از گذشت دو سال، پول اخذ كرده را به اين جانب عودت نداد و در آن تصرف كرده و هنوز هم نزد اوست؟ اكنون سؤال اين است كه:
الف- آيا مشترى اساسا قبل از اتمام قرارداد، حق دارد نصف يا كل ثمن را طلب كند؟
ب- اگر طلب كرد و بايع هم با رضايت كامل، مبلغ درخواست شده را پرداخت كرد با اين كه درخواست پول و پرداخت آن با رضايت طرفين بوده است، آيا اين دلالت بر فسخ معامله دارد يا خير؟
ج- در فسخ معامله، لفظ فسخت و امثال ذلك معتبر است؟ يا عملى كه دلالت بر فسخ كند" مثل عمل بالا" كافى است؟
د- اگر دلالت بر فسخ كند، آيا دلالت بر فسخ كل مىكند و نصف ديگر پول به عنوان امانت در نزد بايع باقى مىماند تا بعد از تخليه منزل به او پرداخت شود؟