مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٩ - س ٣٣
س ٣١
- در بيست و نهم مرداد ماه سال ١٣٦٦ شمسى به طلاق رجعى نوبت اول مطلقه شدم و بعد از آن در خانه محل سكونتم كه شوهر سابقم نيز ساكن بود در زمان عده، حرفى از دهان شوهر سابقم كه مرا زن خود خطاب كند و يا در حكم آن باشد خارج نشد و عملى مهم از او كه دلالت بر رجوع كند سر نزد آيا به تصور اين كه او مرا ديده باشد در رويم نگاه كرده رجوع محقق شده يا خير؟
ج
٣١- در فرض سؤال اگر نگاه زوج به زوجه مطلقه، نگاه مخصوص و از روى شهوت نبوده رجوع نيست، بلى اگر زوج مدعى باشد كه نگاه من به قصد رجوع بوده قولش معتبر است.
س ٣٢
- شخصى زوجه دائمى خود را به طلاق رجعى مطلقه نموده است، و در ايام عده، زوج به زوجه مطلقه رجعيه خود رجوع نموده و رجوع نمودن را به وسيله دفتر طلاق به زوجه ابلاغ نموده، بعد از گذشتن مدتى زوجه اظهار مىدارد، رجوع را قبول ندارم، متمنى است حكم شرع مقدس و قانون اسلام را بيان فرمائيد.
ج
٣٢- در مورد سؤال با رجوع زوج در اثناء عده، زن زوجه او است و قبول زوجه شرط نيست.
س ٣٣
- الف- زيد همسر خود را طلاق رجعى مىدهد و مرد در يك شهر و زن در شهر ديگرى است و قبل از انقضاى عده، مرد رجوع مىكند ولى زن مطلع نمىشود و پس از انقضاى عده ازدواج مىكند، در اين حال وظيفهاش چيست؟
ب- اگر مرد رجوع كرده و زن هم تمايل دارد ولى پدر و برادران زن نمىگذارند برگردد تا عده منقضى مىشود و الان چند سالى هم گذشته و زن ازدواج نكرده، آيا بر زوجيت اول باقى است؟ يا مرد وقتى كه ديد اصرارش