مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٢٢ - س ٢٤٠
د- بعد از موت موصى فورا ففورا بايد وصيت اجراء شود و تأخير آن بدون عذر شرعى جائز نيست.
ه- وصى بعد از قبول وصايت حق ندارد وصايت را به ديگرى واگذار كند بلى مىتواند ديگرى را وكيل در اجراء وصيت بنمايد.
و- با رجوع به حاكم شرع و الزام حاكم چنانچه قدرت بر انجام وصيت نداشته باشد وصى معذور است و مسئوليتى ندارد.
ز- در صورتى كه عمل وصى طبق وصيتنامه و نظر خبره مورد وثوق انجام شود مخالفت ورثه و ناظر مضر به صحت آن نيست و وظيفه ناظر اطلاعى اظهار رأى نيست و حق مخالفت ندارد.
س ٢٣٩
- هرگاه موصى براى وصى حقى تعيين نكرده باشد آيا وصى در مقابل عمل و زحماتى كه مىكشد حقى دارد يا حقى ندارد و در صورتى كه حقى داشته باشد حق الوصايه چقدر است؟
ج
٢٣٩- موارد مختلف است اگر در حين وصيت در بين موصى و وصى ارتباط خويشاوندى يا دوستى بوده كه نه مناسب موصى بوده و نه وصى انتظار حق الزحمه داشته باشد مثل پدر و پسر يا برادر اگر چه انجام وصيت زحمت داشته باشد حق ندارد از محل ثلث تأمين كند و اگر چنين ارتباطى بين آنها نبوده هم موصى انتظار مجانيت نداشته و هم وصى به قصد مجانيت قبول نكرده گرچه اسمى از حق الوصايه نبرده باشد حق دارد حق الزحمه عادله خود را از محل ثلث بردارد.
س ٢٤٠
- شخصى بدون اين كه به اين جانب روحانى محل اطلاع دهد و استيذان نمايد بنده را ناظر بر اوصياء خود قرار داده و من پس از فوت ايشان از مسأله نظارت مطلع شدهام آيا در فرض مسأله اين جانب مسئوليت شرعى دارم يا خير؟