مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٢٠ - س ٦٥٥
است كه متعاقدين جدا قصد انشاء بيع كرده باشند و ظاهر از انشاء عقد اعم از اين كه به لفظ يا معاطات باشد قصد جدى است بلى چنانچه شرعا ثابت شود كه قصد جدى نداشتهاند بيع واقع نشده و ايجاب و قبول صورى بىاثر است و چنانچه مشترى صورى وجهى به عنوان اجاره دريافت كرده باشد مديون بايع است و با مطالبه او بايد به او رد نمايد و اگر بايع مجهول باشد حكم مظالم عباد را دارد.
س ٦٥٣
- در مورد مسأله بيع شرط- شخصى براى گسترش در كار و كسب خانه مسكونى خود را كه يك ميليون ارزش دارد با بيع شرطى به مبلغ پانصد هزار تومان مىفروشد و براى مدت ٦ ماه آن را از خريدار با اجاره مورد توافق اجاره مىكند آيا اين عمل صحيح است يا خير؟
ج
٦٥٣- اگر واقعا طرفين قصد خريدوفروش داشته باشند صحيح است.
س ٦٥٤
- در رسالههاى عمليه شرايطى را براى متعاملين و صحت بيع ذكر نمودهاند از جمله عدم اجبار و رضايت طرفين قصد بيع و قصد انشاء طرفين.
آيا شرائط فوق در بيع شرط نيز لازم المراعاة است كه در صورت فقد شرائط فوق الذكر از طرف صاحب ملك، ملك در تملك مالك باقى بماند يا در تملك مشترى قرار مىگيرد؟
ج
٦٥٤- بلى شرائط مذكوره در بيع به شرط هم لازم است.
س ٦٥٥
- يكى از برادران دينى در سال ١٣٦٥ هجرى تمايل به خريد منزل دو طبقهاى به مبلغ ٦٥٠٠٠٠ تومان داشت و چون قادر به پرداخت تمام مبلغ مذكور نبود طبقه فوقانى منزل را به اين جانب به مبلغ ٢٠٠٠٠٠ تومان بيع شرط كرد به مدت دو سال، مشروط بر اين كه بعد از اتمام قرارداد (زمان خيار) بايع پول را