مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٢ - ج
داشته باشد و او را طلاق دهد محكوم به صحت است مگر آن كه بعد معلوم شود كه طلاق در حال حيض واقع شده كه در اين صورت طلاق باطل است.
س ١٢
- اگر زيد مىخواهد عيال خود را مطلقه نمايد در صورتى كه عيال زيد يا شير مىدهد و يا حامله است، در هر دو صورت جهت طهر غير مواقعه بودن طلاق در مشكل قرار گرفته است چون كه در حال شير دادن يا حاملگى خون نمىبيند.
ج
١٢- طلاق زن حامله در طهر مواقعه صحيح است و عدّهاش وضع حمل است؛ ولى طلاق مرضعه بايد در طهر غير مواقعه باشد و بعد از طلاق، بايد عدّه طلاق نگه دارد، و در فرض سؤال كه خون نمىبيند بايد بعد از مواقعه سه ماه تربّص نمايد و سپس طلاق دهد و عده او نيز چنانچه خون نبيند سه ماه است.
س ١٣
- عدلين كه صيغه طلاق را مىشنوند آيا واجب است كه چنان بشنوند كه بعد امكان پس دادن داشته باشند و يا اين كه در موقع خواندن صيغه طلاق حواس او جمع و متوجه بوده باشد كافى است؟
ج
١٣- همين قدر كه عدلين توجه كافى داشته باشند كافى است.
س ١٤
- شخصى راجع به طلاق زوجهاش به يك نفر روحانى وكالت داده و ايشان هم در يك جلسه كه زن و شوهر و پدر زن و سه مرد و دو زن ديگر حضور داشته طلاق را جارى نموده و در يك جلسه ديگر كه چند نفر روحانى تشريف داشته نيز طلاق را جارى نموده و اسامى روحانيون در ورقه طلاق نوشته نشده فقط وكيل بر طلاق مىگويد در حضور چند نفر روحانى طلاق جارى كردم در نظر مبارك شما طلاق صحيح است يا خير؟
ج
١٤- به طور كلى اگر در بين جمعيت حاضر دو نفر عادل، صيغه طلاق را