مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١١ - ج
س ٩
- در روايات كثيره آمده كه استغفار موجب بخشش گناهان مىشود اگر شهود طلاق كه قاضى يا محضردار آنان را امر به استغفار مىنمايد و استغفار هم مىنمايند ظاهر الصلاح نباشند با اين استغفار عادل مىشوند يا خير؟
ج
٩- با استغفار تنها، كسى عادل نمىشود.
س ١٠
- در ارتباط با مسأله كه فرمودهايد (با استغفار تنها كسى عادل نمىشود) كه حق مسأله هم همين است لطفا بيان فرمائيد چرا بايد قبل از اجراء صيغه طلاق شهود استغفار كنند اگر فائده ندارد، گرچه استغفار فى حد ذاته امر مطلوبى است، ولى چرا در اين مورد به خصوص تشريع گرديده است؟
ج
١٠- كسى نگفته كه شهود عادل قبل از اجراء طلاق بايد استغفار كنند البته استغفار فى حد ذاته خوب و مطلوب است.
س ١١
- كسى مىگويد زنم را طلاق دادهام در حالى كه ناشزه بوده و تحقيق از وضع ايام عادت موجب عسر بوده، با توجه به اين كه معلوم نيست موقع وقوع طلاق در حال حيض بوده يا نه چون زن مىگويد نمىدانم آن موقع حائض بودهام يا نه، آيا قول مرد كه مىگويد تحقيق برايم مشكل و موجب عسر بود مسموع است و اين طلاق صحيح است يا نه؟
ج
١١- به طور كلى در طلاق زوجه مدخول بها كه به سن يأس نرسيده شرط صحتش اين است كه در حال طهر غير مواقعه باشد و اگر زوج غائب و جاهل به حال زوجه باشد و استعلام از حال او متعذر يا متعسر باشد طلاق او صحيح است اگر چه معلوم شود كه طلاق در حال حيض واقع شده است، و اگر زوج حاضر باشد به مجرد تعذّر يا تعسّر اطلاع از حال زوجه اين شرط ساقط نمىشود. بلى اگر زوج بداند كه زوجه در طهر غير مواقعه بوده و شك در انتقال او به حال حيض