مجمع المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٩٣ - ج
خود مالك خانه هستند و ربطى به خريدار ندارد و اگر خانه را بذمه خريده و با وجه آنها قرض خانه را ادا نموده خانه مربوط به خريدار است و در اين صورت چنانچه خانه مسكونى محل حاجت خريدار بوده آن خانه و حتى بعد از فروش خانه كه پول آن براى خريد خانه ديگر مورد نياز او باشد از مستثنيات دين است و طلب كارها نمىتوانند متعرض آن شوند بلى اگر مال ديگرى مثل زمين موروثى پدر داشته باشد بايد آن مال بين ديان بالنسبه تقسيم شود.
س ٥٩٤
- شخصى در موقع حيات خودش يك باب اطاق از ساختمان مسكونى خودش را براى همسرش به عنوان مصالحهاى قرار داده بود و بعد از مرگش پسرش آن خانه را فروخته و مبلغى هم از مادرش اخذ نموده و ساختمان ديگر در جاى ديگرى بنا كرده است حالا پسر مادرش را از خانه بيرون مىنمايد، با توجه به اين كه اين خانه به كمك پول و خانه قبلى مادرش ساخته شده است.
پسر مىتواند با استرداد پول اخذ شده از مادر او را بيرون نمايد يا اين كه مادر با گرفتن يك اطاق از همين ساختمان حق سكونت را دارد؟
ج
٥٩٤- در فرض سؤال فروش خانه بدون اذن و رضاى مادر فضولى است و چنانچه مادر امضا كند صحيح است و فروشنده بايد پول آن را به مادر خود بدهد و اگر رد كند باطل است و خود مورد صلح به ملك مادر باقى است و اگر با اذن مادر فروخته و مادر پول آن را به فرزند خود نبخشيده فرزند مديون است و بايد آن را به مادر خود بدهد و اگر بخشيده حق مطالبه آن را ندارد و خانه جديد را اگر مشترك ساختهاند به نسبت پولى كه مادر داده از اطاق خانه پدرى و وجه نقد سهيم است و در هر حال اگر مادر خانه ندارد و فقير است واجب النفقه پسر خود است و بر پسر واجب است به او مسكن بدهد و جايز نيست او را از خانه بيرون كند.