پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤ - مدح و تمجيد پروردگار

خارج نمود در حالى كه هيچ چيز نمى‌دانستيد و براى شما گوش و چشم و عقل قرار داد (مطالبى را از طريق شنوايى و تعلّم و حقايقى از طريق مشاهده با چشم و مسايلى را از طريق تحليل‌هاى عقلى فرا مى‌گيريد) تا شكر نعمت او را به جا آوريد». [١] در ششمين توصيف مى‌فرمايد: «و هر قدرتمندى غير او گاه توانا و گاه ناتوان است» (و كلّ قادر غيره يقدر و يعجز) دليل آن نيز در نامحدود بودن ذات خداوند و محدود بودن غير او نهفته است، چون ذات او نامحدود است و قدرتش كه عين ذاتش مى‌باشد آن هم نامحدود است، ولى غير او هر كس كه باشد قدرتى محدود دارد، به همين دليل نسبت به بعضى از امور توانا و نسبت به بعضى از امور، ناتوان مى‌باشد و حتّى انجام يك كار معيّن در پاره‌اى از شرايط و بعضى از حالات براى او ممكن و در پاره‌اى ديگر از شرايط غير ممكن است.

يك انسان در هر روز از عمرش و يا در هر ساعتى، ممكن است از نظر قدرت در حال دگرگونى باشد، تنها كسى كه هميشه و در همه حال بر هر چيزى توانا است ذات قادر متعال است و اينكه بعضى سؤال مى‌كنند اگر قدرت خداوند شامل همه چيز مى‌شود آيا مى‌تواند تمام دنيا را در فضاى كوچكى به اندازه يك تخم مرغ قرار دهد، بى‌آنكه تخم مرغ بزرگ و يا فضا كوچك شود، يك مغالطه بيش نيست! به عبارت ديگر: صورت سؤال غلط است چرا كه مفهومش اين است كه آيا ممكن است در آن واحد، دنيا هم بزرگ باشد، هم كوچك و فضاى تخم هم به اندازه كنونى باشد و هم به اندازه عالم. يا به تعبير ديگر: اين سؤال به منزله اين است: «آيا خداوند قادر است كه دنيا را كوچك كند و در همان حال كوچك نكند و فضاى تخم مرغ را به اندازه عالم كند و در همان حال نكند!؟»

[١] سوره نحل، آيه ٧٨.