پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧١ - ترجمه

بخش اوّل‌

أتزعم أنّك تهدي إلى السّاعة الّتي من سار فيها صرف عنه السّوء؟ و تخوّف من السّاعة الّتي من سار فيها حاق به الضّرّ؟ فمن صدّقك بهذا فقد كذّب القرآن، و استغنى عن الاستعانة باللّه في نيل المحبوب و دفع المكروه، و تبتغي في قولك للعامل بأمرك أن يوليك الحمد دون ربّه، لأنّك- بزعمك- أنت هديته إلى السّاعة الّتي نال فيها النّفع، و أمن الضّرّ!!

ترجمه‌

آيا گمان مى‌كنى كه مى‌توانى به آن ساعتى رهنمون شوى كه هر گاه كسى در آن ساعت حركت كند، با حادثه بدى روبه‌رو نخواهد شد؟ و از آن ساعت بر حذر دارى كه هر كس در آن حركت مى‌كند، زيان مى‌بيند؟ كسى كه تو را در اين گفتار تصديق كند قرآن را تكذيب كرده (چرا كه قرآن همه اين امور را از سوى خدا مى‌داند) و از يارى جستن از خدا در رسيدن به هدف‌هاى مطلوب و مصون ماندن از حوادث ناخوشايند، خود را بى‌نياز مى‌پندارد. تو مى‌خواهى با اين ادّعا كسانى كه به دستورت عمل مى‌كنند، تو را ستايش كنند نه پروردگار خود را، زيرا- به گمان خود- تو او را به ساعتى كه در آن به مقصود مى‌رسد و از زيان بركنار مى‌ماند، هدايت كرده‌اى! (چه پندار باطلى!)