پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٢ - ١- وزن و حساب در عرصه محشر

صالحى انجام دهم (ولى به او گفته مى‌شود) چنين نيست! اين سخنى است كه او به زبان مى‌گويد (و اگر بازگردد اعمالش همچون گذشته است).» [١] و در پنجمين و آخرين اندرز مى‌افزايد: «بدانيد كسى كه بر ضد هواى نفسش كمك نشود تا واعظ و رادعى از درون جانش براى او فراهم گردد، مانع و واعظى از غير خودش نخواهد يافت». (و اعلموا أنّه من لم يعن على نفسه حتّى يكون له منها واعظ و زاجر، لم يكن له من غيرها لا زاجر و لا واعظ).

اشاره به اين كه هدايت‌ها بايد از درون جان انسان سرچشمه بگيرد. تا زمينه‌هاى درون ذات، آماده نباشد، سخنان واعظ برون، تأثير نخواهد كرد. بنابراين، نخست بايد انسان تصميم بر احياى وجدانش بگيرد و امدادهاى الهى به سراغش بيايد، تا واعظ درون بر كرسى وعظ بنشيند و غوغاهاى هوس‌ها خاموش گردد و صداى او به گوش جان برسد و در اينجا است كه انسان آماده پذيرش سخنان انبيا و اوليا و پيام حق از هر واعظى مى‌شود و اين نكته‌اى است بسيار مهم در مسايل تربيتى و خودسازى.

نكته‌ها

١- وزن و حساب در عرصه محشر

آيات و روايات فراوانى به ما مى‌گويد: روز قيامت ميزان‌هاى سنجش بر پا مى‌شود و همه چيز را وزن مى‌كنند و از تعبيرات آيات چنين بر مى‌آيد كه نه تنها اعمال را به وزن مى‌كشند، بلكه انسان‌ها را هم مورد سنجش قرار مى‌دهند، يعنى هم عقايد و نيّات و اخلاق كه در درون وجود انسان است، مورد سنجش قرار مى‌گيرد و هم اعمال كه در برون است.

[١] سوره مؤمنون، آيه ٩٩- ١٠٠.