پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - ترجمه
بخش اوّل
الحمد للّه الّذي علا بحوله، و دنا بطوله، مانح كلّ غنيمة و فضل، و كاشف كلّ عظيمة و أزل. أحمده على عواطف كرمه، و سوابغ نعمه، و أو من به أوّلا باديا، و أستهديه قريبا هاديا، و أستعينه قاهرا قادرا، و أتوكّل عليه كافيا ناصرا، و أشهد أنّ محمّدا- صلّى اللّه عليه و آله- عبده و رسوله، أرسله لإنفاذ أمره، و إنهاء عذره، و تقديم نذره.
ترجمه
ستايش مخصوص خداوندى است كه با قدرتش برترى يافته و با نعمتش به بندگانش نزديك شده! خداوندى كه بخشنده هر غنيمت و فضلى است و بر طرف كننده هر بلا و مصيبتى! او را ستايش مىكنم بر كرمهاى پى در پى و نعمتهاى فراوانش، و به او ايمان مىآورم كه مبدأ هستى است و ظاهر و آشكار است و از وى هدايت مىطلبم كه نزديك و راهنما است، و از او يارى مىجويم كه پيروز و توانا است، و بر او توكّل مىكنم كه از ديگران بىنيازم كرده و يارى مىدهد. و گواهى مىدهم كه محمد صلّى اللّه عليه و آله بنده و فرستاده او است. او را فرستاد تا فرمانش را اجرا كند و اتمام حجّت نمايد و (بندگان را در برابر مخالفت فرمانش) بيم دهد.