پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٧ - بخشى از دعاهاى آموزنده امام عليه السّلام

اللّهمّ اغفر لي ما أنت أعلم به منّي، فإن عدت فعد عليّ بالمغفرة. اللّهمّ اغفر لي ما و أيت من نفسي، و لم تجد له وفاء عندي. اللّهمّ اغفر لي ما تقرّبت به إليك بلساني، ثمّ خالفه قلبي. اللّهمّ اغفر لي رمزات الألحاظ، و سقطات الألفاظ، و شهوات الجنان، و هفوات اللّسان.

ترجمه‌

بار خدايا! آنچه تو از من به آن آگاهترى بر من ببخشاى و اگر بار ديگر به سوى آن باز گردم، تو نيز آمرزش خود را بر من بازگردان. خداوندا! آنچه از كارهاى نيك كه بر آن تصميم گرفتم و عهد و پيمان بر آن بستم، ولى وفايى نسبت به آن از من نديدى، بر من ببخش. خداوندا! آنچه را با زبان به تو تقرّب جستم، سپس قلبم با آن مخالفت نمود بر من ببخش. پروردگارا! نگاه‌هاى اشارت‌آميز (زيانبار) و سخنان بى‌فايده و خواسته‌هاى نابجاى دل و لغزشهاى زبان مرا عفو فرما!

شرح و تفسير

بخشى از دعاهاى آموزنده امام عليه السّلام‌

همان گونه كه در بالا اشاره شد امام عليه السّلام در اين سخن نورانى خود، از چهار چيز آمرزش مى‌طلبد كه در واقع هر كدام از آنها يكى از مهمترين مشكلات اخلاقى و معنوى انسان است و بى‌شك هر انسانى كه بتواند اين چهار چيز را از خود دور كند به سر منزل سعادت و ساحل نجات نزديك شده است.