پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٨ - گذرگاههاى هولناكى كه در پيش داريم

تا به اينجا امام عليه السّلام در بيان اوصاف پرهيزگارانى كه بايد الگو قرار گيرند- علاوه بر تفكّر دائم- اوصاف دهگانه‌اى را بيان مى‌كند كه تحت هر كدام، يك دنيا معنا نهفته شده است و جمع آنها در يك انسان، انسان نمونه‌اى مى‌سازد، كه در دنيا و آخرت سربلند و در ميدان زندگى پيروز و در سير الى اللّه موفّق است، تمام اين تعبيرات با تشبيهات زيبا و كنايه‌ها و عبارات دل‌نشين و پر مغز آميخته است، به گونه‌اى كه در اعماق جان نفوذ مى‌كند.

آرى، پرهيزگاران راستين، هرگز فريب جاذبه‌هاى شيطانى را نمى‌خورند و در امور مشكوك در تاريكى گام برنمى‌دارند! نزديكترين راه را بسوى خدا برمى‌گزينند و موانع را از سر راه برمى‌دارند، خوف از خدا و مسؤليّتها، مانع انحراف آنهاست و ذكر پروردگار، دائما بر سر زبانشان.

سپس امام عليه السّلام به بخشى از نتايج اين اوصاف در دنيا و آخرت پرداخته و در ضمن شش جمله، چنين مى‌فرمايد: «با مژده (بهشت) و زندگى آسوده در ميان نعمتها، در بهترين جايگاهها و ايمن‌ترين روزها، شاد و مسرور است، اين در حالى است كه از گذرگاه دنياى زودگذر، با روشى پسنديده عبور كرده، و توشه آخرت را توأم با سعادت، از پيش فرستاده است» (ظافرا بفرحة البشرى، و راحة النّعمى، [١] في أنعم نومه، و آمن يومه، و قد عبر معبر العاجلة حميدا، و قدّم زاد الاجلة سعيدا).

در واقع آنچه سبب بشارت آنان و راحتى و آرامش و امنيّت خاطرشان مى‌گردد، همان عبور شايسته از گذرگاه دنيا و پيش فرستادن توشه آخرت است و مشكل مهمّ اينجاست كه انسان در مقابل آن جاذبه‌هاى كاذب و زرق و برق‌هاى فريبنده و راههاى انحرافى، بتواند خود را حفظ كند و از صراط مستقيم الهى خارج نگردد.

سپس در ادامه اين سخن، در آخرين اوصافى كه براى پرهيزگاران نمونه ذكر

[١] «نعمى» مفرد است و به معناى آرامش و زندگانى آسوده و گسترده است و در واقع «نعمى» مفهومى همانند نعمت دارد كه مفهوم آن وسيع است.