پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٩ - ترجمه

بخش چهارم‌

حتّى إذا تصرّمت الأمور، و تقضّت الدّهور، و أزف النّشور، أخرجهم من ضرائح القبور، و أوكار الطّيور، و أوجرة السّباع، و مطارح المهالك، سراعا إلى أمره، مهطعين إلى معاده، رعيلا صموتا، قياما صفوفا، ينفذهم البصر، و يسمعهم الدّاعي، عليهم لبوس الإستكانة، و ضرع الإستسلام و الذّلّة. قد ضلّت الحيل، و انقطع الأمل، و هوت الأفئدة كاظمة، و خشعت الأصوات مهينمة، و ألجم العرق، و عظم الشّفق، و أرعدت الأسماع لزبرة الدّاعي إلى فصل الخطاب، و مقايضة الجزاء، و نكال العقاب، و نوال الثّواب.

ترجمه‌

اوضاع اين جهان ناپايدار، همچنان ادامه مى‌يابد و زمانها پشت سر هم، سپرى مى‌شود و رستاخيز نزديك مى‌گردد، در اين هنگام آنها (انسانها) را از شكاف قبرها و آشيانه‌هاى پرندگان و لانه‌هاى درندگان و ميدان‌هاى هلاكت خارج مى‌سازند و با شتاب بسوى فرمان (و دادگاه) پروردگار حركت مى‌كنند، در حالى كه گردن كشيده‌اند (و نگران سرنوشت خويشند و هنگامى كه در دادگاه الهى حضور مى‌يابند) به صورت گروههاى خاموش، صف به صف ايستاده، به گونه‌اى كه چشم بخوبى آنها را مى‌بيند و صداى دعوت كننده (الهى) به آنها مى‌رسد، لباس نياز و مسكنت و تسليم و خضوع، بر تن پوشيده‌اند. راههاى چاره بسته شده و اميد و آرزو قطع گرديده است. قلبها از