پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٩ - سر انجام چهرههاى پرطراوت پژمرده مىشود!
مىكنيد، و بر همان طريقه سوار هستيد و در همان جادّه گام برمىداريد (و سرانجام تندباد اجل مىوزد و شما را همچون يك پر كاه با خود مىبرد و در زير خروارها خاك دفن مىكند و به همان سرنوشت پدران و فرزندان و برادران گرفتار مىشويد)» (تحتذون أمثلتهم، و تركبون قدّتهم [١]، و تطؤون جادّتهم!).
اين احتمال نيز در تفسير جمله بالا وجود دارد كه امام عليه السّلام در مقام توبيخ و سرزنش آنها مىفرمايد: با اين كه سرنوشت پيشينيان خود را ديدهايد، درس عبرت نگرفتهايد، باز هم، همان اعمال و همان روشهاى غلط و گناهآلود را دنبال مىكنيد در حالى كه بايد از آنها درس مىآموختيد و طريقه آنها را رها مىكرديد.
البته نتيجه هر دو معنا يكى است و آن درس آموختن از سرنوشت گذشتگان است و به گفته آن شاعر عارف:
|
بشكاف خاك را و ببين يكدم |
بىمهرى زمانه رسوا را! |
|
|
اين دشت خوابگاه شهيدان است |
فرصت شمار وقت تماشا را |
|
|
از عمر رفته نيز شمارى كن |
مشمار جدى و عقرب و جوزا را |