پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٨ - برترين موهبت الهى

حجاب‌هاى هواپرستى و پيدا كردن راه و شناخت علامت‌ها و نشانه‌ها و عبور از درياى متلاطم شهوات و چنگ زدن به محكمترين دستگيره‌هاى هدايت كه قرآن مجيد و كلمات معصومين و راسخان در علم است، سبب مى‌شود كه اين بنده خالص به مقام «حقّ اليقين» برسد، چشم حق‌بينش گشوده شود و جهان غيب را با چشم دل، همچون آفتاب ببيند و اين بالاترين افتخار و موهبتى است كه نصيب انسانى مى‌شود و برترين پاداشى است كه به راهيان راه حق داده مى‌شود.

در قسمت قبل، سخن از سلوك راههاى صاف و محكم‌ (سلك سبيلا جددا) و گشودن چشم، به روى حقايق بود (نظر فأبصر) و در اين بخش نيز هر دو، با تعبير ديگرى تكرار شده است و فرمود: (قد أبصر طريقه و سلك سبيله)، ولى همان گونه كه در بالا گفته شده، در بخش سابق از جنبه‌هاى عملى سخن مى‌گويد و در اين بخش، از جنبه‌هاى علمى، يعنى شناخت راه و گام نهادن در طريق روشن و مطمئن، در هر دو قسمت لازم است.

نكته‌

برترين موهبت الهى‌

امام عليه السّلام در اين بخش از سخنان خود، به چيزى اشاره فرموده كه خمير مايه تمام سعادت‌ها است و نيروى محرّك انسان به سوى همه خوبى‌ها است، تحمّل شدايد را بر انسان، آسان مى‌دارد و او را به يك وجود شكست‌ناپذير مبدّل مى‌كند، در يك جا با تعبير «فظهر مصباح الهدى في قلبه» (چراغ هدايت در قلبش روشن شده) و در تعبير ديگر با جمله‌ «فهو من اليقين على مثل ضوء الشّمس» (ايمان او همانند نور