پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٧ - ناكامى بنىاميّه در حكومت

٩- «زبير بن على سليطى» در «بصره» فرود آمد و مردم «بصره»، «اهواز» با رغبت و ترس به او پيوستند و در برابر حكومت مركزى قيام نمودند [١].

١٠- «قطرى بن فجائه مازنى» از جمله افرادى است كه بر ضدّ معاويه به پاخاسته است، هنگامى كه «زبير بن على» كشته شد، خوارج مى‌خواستند «عبيدة بن هلال» را رئيس خود قرار دهند (و برنامه مبارزه را ادامه دهند) ولى او گفت: «قطرى بن فجائه» از من بهتر است. لذا با او بيعت كردند. [٢] ١١- «عبد ربّه صغير» كه در همان زمان «قطرى» جمع كثيرى با او بيعت كردند و در نبرد با «مهلب» كشته شد. [٣] ١٢- «شبيب بن يزيد شيبانى» كه قيامش در سرزمين «موصل» و «جزيره» بود، «حجّاج» با او از در نبرد درآمد، و او جمع زيادى از سپاه «حجّاج» را به قتل رساند. [٤]

ب- قيام گروههاى ديگر در برابر بنى‌اميّه‌

١- قيام «حجر بن عدى» در برابر «مغيرة بن شعبه» والى معاويه در كوفه. «مغيره» در خطبه‌هاى خود نسبت به امام على عليه السّلام بدگويى مى‌كرد و از «عثمان» و طرفدارانش تمجيد مى‌نمود، «حجر» در برابر اين عمل ايستاد و سرانجام با طرفدارانش در «مرج عذراء» (نزديكى شهر شام) به وسيله معاويه- پس از دادن تأمين- شهيد گرديد [٥].

٢- امام «ابا عبداللّه الحسين، سيّد الشّهداء» عليه آلاف التّحية و الثّناء، در برابر «يزيد» در محرّم سال ٦١ قيام نمود و با همه يارانش شهيد شد. [٦] ٣- «عبداللّه بن زبير» در مكّه قيام نمود، يزيد را خلع، مردم را به بيعت با خود دعوت نمود، و والى يزيد را از مكّه خارج ساخت. [٧]

[١] همان مدرك، صفحه ١٤٤.

[٢] همان مدرك، صفحه ١٦٧.

[٣] همان مدرك، صفحه ١٦٧.

[٤] البداية و النهاية، جلد ٩، صفحه ١٧.

[٥] البداية و النهاية، جلد ٨، صفحه ٥٤.

[٦] تاريخ يعقوبى، جلد ٢، صفحه ٢٤٥.

[٧] همان مدرك، صفحه ٢٤٧.