پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - مرگ بر همه سايه افكنده!

در عباراتى كوتاه و پر معنا آمده است اين هدف مهم را دنبال مى‌كند.

نخست مى‌فرمايد: «از نافرمانى خدا بپرهيزيد اى بندگان خدا!» فاتّقوا اللّه عباد اللّه‌ اشاره به اين كه: تمام وجود شما از آن خدا است، و سر تا پايتان غرق نعمت‌هاى او است، و شما بنده او هستيد چگونه ممكن است بندگان خدا، فرمان خدا را ناديده بگيرند و از آن تخلّف كنند؟

تكيه بر تقواى الهى در اين خطبه و بسيارى از خطبه‌هاى «نهج البلاغه» به خاطر آن است كه سرمايه اصلى انسان، همان تقوا است و قرآن با جمله‌ «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ»؛ گرامى‌ترين شما نزد خدا با تقواترين شما است» [١] و با جمله‌ «وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى‌»؛ زاد و توشه برگيريد كه بهترين زاد و توشه‌ها، زاد و توشه تقوا است. [٢] سخن را درباره تقوا تمام كرده و اهميّت آن را آشكارا نشان داده است.

در دومين دستور مى‌فرمايد: «با اعمال نيك خود، بر مرگتان پيش گيريد! (و قبل از آنكه مرگ فرصت را از شما بگيرد ذخاير بزرگى از اعمال نيك فراهم سازيد)» و بادروا آجالكم بأعمالكم‌ گويى مسابقه‌اى ميان انسانها و مرگ درگرفته و اگر انسانها بر مركب اعمال صالح سوار شوند، پيش از آن كه مرگ آنها را از رسيدن به مقصد باز دارد، بر مرگ خود پيشى مى‌گيرند و زود به مقصد مى‌رسند. در واقع مقصد نهايى انسان، سعادت و تكامل و «قرب الى اللّه» است، اگر بر مركب تقوا و عمل صالح، سوار شود پيش از پايان عمر به اين مقصد نايل مى‌گردد، و اگر چنين نباشد مرگ بر او پيشى مى‌گيرد و به مقصد مى‌رسد، يعنى پايان عمر انسان را اعلام مى‌كند! قرآن مجيد در اين زمينه، تعبير بسيار گويايى دارد مى‌فرمايد: «وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما»

[١] سوره حجرات، آيه ١٣.

[٢] سوره بقره، آيه ١٩٧.