پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٠ - مقامات والاى اهل بيت عليهم السّلام

«ألا و من مات على حبّ آل محمّد، مات مغفورا له».

«ألا و من مات على حبّ آل محمّد، مات تائبا».

«ألا و من مات على حبّ آل محمّد، مات مؤمنا مستكمل الإيمان».

«ألا و من مات على حبّ آل محمّد، بشّره ملك الموت بالجنّة».

«ألا و من مات على حب آل محمّد، جاء يوم القيامة مكتوبا بين عينيه: آئس من رحمة اللّه» ...

«هر كس با محبّت آل محمّد بميرد، شهيد است».

«آگاه باشيد! هر كه بر محبّت آل محمّد بميرد، آمرزيده است».

«آگاه باشيد! هر كه بر محبّت آل محمّد بميرد، توبه‌اش پذيرفته است».

«آگاه باشيد! هر كس بر محبّت آل محمّد بميرد، با ايمان كامل مرده است».

«آگاه باشيد! هر كه با محبّت آل محمّد بميرد، فرشته مرگ او را بشارت به بهشت مى‌دهد».

«آگاه باشيد! هر كسى بر عداوت آل محمّد بميرد، روز قيامت در حالى بر محشر وارد مى‌شود كه بر پيشانى او نوشته شده است: «مأيوس از رحمت خدا!» [١] در حديث ديگرى از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آمده است كه فرمود:

«أنا أوّل وافد على العزيز الجبّار يوم القيامة، و كتابه، و أهل بيتي، ثمّ أمّتي، ثمّ أسألهم: ما فعلتم بكتاب اللّه و بأهل بيتي؟

، من نخستين كسى هستم كه به پيشگاه خداوند قادر توانا، در روز قيامت حاضر مى‌شود و همچنين كتاب خدا و اهل بيتم حضور مى‌يابند، سپس امّتم حاضر مى‌شوند و بعد از آن، از آنها سؤال مى‌كنم شما با قرآن و اهل بيتم چه كرديد؟» [٢] احاديث درباره ولاى اهل بيت و محبّت آنان و تمسّك به هدايتهايشان از طرق شيعه و اهل سنّت فراوان است و آنچه در بالا آمد، تنها نمونه‌اى از آن بود.

[١] تفسير فخر رازى، جلد ٢٧، صفحه ١٦٥، ذيل آيه ٢٣ سوره شورى.

[٢] اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٦٠٠، حديث ٤.