پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠ - خطبه در يك نگاه

خطبه در يك نگاه‌

در بعضى از روايات آمده است كه على عليه السّلام روزى بر منبر فرمود:

«لو كسرت لي الوسادة لحكمت بين أهل التّوراة بتوراتهم و بين أهل الإنجيل بإنجيلهم و بين أهل الفرقان بفرقانهم و ما من آية في كتاب اللّه أنزلت في سهل أو جبل إلّا و أنا عالم متى أنزلت و فيمن أنزلت‌

، اگر مسندى براى سخن گفتن جهت من ترتيب داده شود كه گروههايى از پيروان مذاهب مختلف حضور داشته باشند، من در ميان اهل تورات، به توراتشان داورى مى‌كنم و در ميان اهل انجيل، به انجيل‌شان و در ميان پيروان قرآن، به قرآن‌شان و هيچ آيه‌اى در كتاب اللّه نيست، كه در دشت، يا كوهستان نازل شده، مگر اين كه من مى‌دانم كى نازل شده و درباره چه كسى نازل شده است.» هنگامى كه امام عليه السّلام اين سخن را فرمود، يكى از كسانى كه پاى منبر امام عليه السّلام نشسته بود، گفت: «يا للّه و للدّعوى الكاذبة، خدايا! چه ادّعاى بزرگ دروغى.» و عجب اين كه، كسى كه در كنار او نشسته بود، رو به على عليه السّلام كرد (و آهسته) گفت:

«من گواهى مى‌دهم كه تو خداوند عالميانى (يكى در جهت افراط و ديگرى در جهت تفريط گام برمى‌دارد)».

در روايت ديگرى آمده است كه: روزى على عليه السّلام خطبه‌اى خواند و از حوادث آينده خبر داد و فرمود: «سلوني قبل أن تفقدوني‌، هر چه مى‌خواهيد از من بپرسيد پيش از آن كه من در ميان شما نباشم» و سپس بخشى از حوادث دردناك آينده را بيان فرمود. گروهى از كسانى كه پاى منبر نشسته بودند، به آن حضرت جسارت كرده و به ساحت مقدّسش نسبت دروغگويى دادند. [١] اين گونه سخنان به سمع مبارك مولا رسيد و به نظر مى‌رسد كه خطبه مورد بحث را، بعد از آنها ايراد كرد.

[١] شرح نهج البلاغه ابن ابى‌الحديد، جلد ٦، صفحه ١٣٦.