پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٦ - محبوبترين بندگان خدا

در اين جمله‌هاى كوتاه و پر معنا از يك سو، اشاره به اهميّت تفكّر و نظر در جهان هستى و مسايل زندگى مى‌كند كه سبب بصيرت كامل و معرفة اللّه مى‌شود و از سوى ديگر، اشاره به تداوم ياد خدا مى‌نمايد، كه سبب احياى قلوب و آرامش دلهاست:

«أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» [١] سپس اشاره به سيراب شدن از سرچشمه وحى و كلمات پربار معصومين مى‌كند كه به لطف الهى در اختيار بندگان قرار گرفته و اولياء اللّه بى‌دغدغه و بدون ترديد از اين شراب طهور، سيراب مى‌شوند و لا جرعه آن را سر مى‌كشند و سرانجام در جادّه‌اى كه مستقيم و استوار است، گام مى‌نهند و به سوى قرب الهى و معرفت محبوب پيش مى‌روند و «در مكتب حقايق و پيش اديب عشق» همچنان درس مى‌آموزند «تا كيمياى سعادت را بيابند و زر شوند» و به گفته شاعر: