پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٦ - اين مرد دروغگو را بشناسيد!

جالب اينكه دشمنان مولا امير مؤمنان عليه السّلام هنگامى كه نمى‌توانستند كوچكترين نقطه ضعفى در مورد شايستگى‌هاى او براى امر خلافت بيابند، يا مقام علمى و تقوا و زهد و پارسايى و شجاعت و تدبير او را انكار كنند، به مسائلى از قبيله آنچه در بالا آمده، متشبّث مى‌شدند، كه چون آن حضرت بسيار مزاح مى‌كند، پس شايسته خلافت نيست و اين خود مى‌رساند كه شايستگى‌هاى امام عليه السّلام به حدّى روشن بود كه هيچ كس نمى‌توانست انگشت انكار بر آن بگذارد، به همين دليل، طبق مثل معروف «ألغريق يتشبّث بكلّ حشيش» به اين بهانه‌هاى واهى متشبّث مى‌شدند.

البتّه، در مورد مزاح و اين كه تا چه حدّ سنجيده و قابل قبول و در چه حدّ ناپسند و مذموم است، در نكات ذيل خطبه، به خواست خدا، بحث كافى خواهيم كرد.

سپس امام عليه السّلام به پاسخ سخنان دروغ و تهمت‌آميز «عمرو بن عاص» پرداخته، مى‌فرمايد: «او سخنى باطل و كلامى به گناه گفته است و بدترين سخنان، گفتار دروغ است» (لقد قال باطلا، و نطق آثما. أما و شرّ القول الكذب) چه كسى است كه بتواند مزاح‌هاى لطيف و خالى از هر گونه باطل و خلاف و افراط و زياده‌روى را انكار كند؟ و چه كسى است كه بتواند جدّى بودن على عليه السّلام را در سخنان و نامه‌ها و كلمات قصارش، ناديده بگيرد؟! او از همه جدّى‌تر بود و در مديريّت، اراده‌اى آهنين داشت، هر چند، گاهى براى زدودن گرد و غبار غم و اندوه از دل دوستان، از لطف سخن و مزاح لطيف استفاده مى‌كرد، كارى كه در زندگى پيشواى او، يعنى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله كاملا نمايان است. امّا دشمنى كه دستش از همه جا كوتاه شده است و دنبال بهانه‌جويى است، به هر چيز دست مى‌زند و دروغ‌هاى زيادى مى‌بافد و بر آن مى‌افزايد.

در ادامه اين سخن، در شش جمله كوتاه، شش صفت از اوصاف رذيله اين مرد زشت سيرت يعنى «عمرو عاص» را بيان مى‌فرمايد، مى‌گويد: «او پيوسته دروغ مى‌گويد، وعده مى‌دهد و تخلّف مى‌كند، اگر چيزى از او درخواست شود، بخل‌