استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٩ - موجبات ضمان

يكديگر نسبت به حوادثى كه در طبيعت بازى احياناً نهفته است، و حتّى اگر طبق مقرّرات هم عمل كنند بازهم اين حوادث پيش مى‌آيد، برائت ضمنى مى‌جويند، شبيه برائتى كه طبيب لفظاً يا عملًا از مريض مى‌گيرد، و اين كار سبب برائت ذمّه او مى‌شود.

سؤال ١١٢٣- لطفاً در مورد ميزان ضمان اسباب به دو سؤال زير پاسخ دهيد:

١- هرگاه چند سبب در فاصله زمانى متفاوت باعث ورود خسارت مالى يا معنوى به فردى شود، از ديدگاه فقهى چه راه حلّى در كشف مسئول اصلى و جبران خسارت وجود دارد؟

٢- هرگاه چند سبب در فاصله زمانى هماهنگ باعث ورود خسارت مالى يا معنوى به فردى شوند، كدام يك مسئول است؟ و مسئوليّت به چه نحو بين آنها تقسيم مى‌شود؟

جواب ١ و ٢: هر كدام از اسباب به مقدار تأثيرى كه در پديد آمدن آن حادثه داشته ضامن هستند. و در صورتى كه ميزان تاثير هر يك مشخّص نباشد، نخست به كارشناسان مورد اطمينان مراجعه مى‌شود. اگر مشخّص نشد، خسارت در بين همه آنها به طور مساوى تقسيم مى‌گردد.

سؤال ١١٢٤- شخصى مبتلا به ايدز و مانند آن، ديگرى را به گونه‌اى به آن آلوده كرده كه نوعاً پس از مدّتى سبب صدمات و مرگ وى خواهد شد. چنانچه ناقل زودتر از مجنىّ عليه فوت كند، ديه مجنىّ عليه و يا خسارات وارده بر او، پس از مرگ جانى، در هر كدام از فروض عمد، شبه عمد، و خطاى محض، بر عهده چه كسى است؟

جواب: هرگاه ناقل سبب مرگ باشد، از اموال او بر مى‌دارند.

سؤال ١١٢٥- اگر فردى به هنگام خواب، به اموال ديگرى خسارت وارد كند حكم آن چيست؟

جواب: در هر صورت ضامن است.

سؤال ١١٢٦- آيا شخص زيان ديده، در صورت آگاهى و توانايى، مكلّف است از ادامه‌