استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٦ - الف و ب) اطّلاعرسانى و اطّلاعرسانان

كرد؟ توضيح اين كه: «انگاره‌سازى» ارائه تصويرى هدفدار از يك موضوع است، كه هدف خاصّى را دنبال مى‌كند، مانند كلمه «بنيادگرايى» كه غرب براى اسلامگرايان به كار مى‌گيرد. «برجسته‌سازى» اولويّت‌بندى در اطّلاعات با اهميّت مورد نظر، كه هدف خاصّ القاى در پيام را دنبال مى‌كند. «چينش اطلاعات» به كار گرفتن سوابق موضوعات ديگر، و چسباندن آن به موضوع جديد، براى ايجاد يك پيام جديد و القاى يك فكر و تحميل عقيده است. مثل اين كه هر انفجارى در هر جاى جهان رخ مى‌دهد، با ذكر سابقه انفجارهاى ديگر كه در آن برخى ايران را متّهم كرده‌اند، القاى اتّهام جديد به ايران با اين سابقه قطعى است.

جواب: در صورتى كه هدف مشروع و مثبتى در اين كار دنبال شود مانعى ندارد.

سؤال ١٦٥٣- همه ما مطمئن هستيم كه بنگاههاى خبرپراكنى استعمارى براى خدشه‌دار كردن نظام جمهورى اسلامى به ترفندهاى خبرى و گزارشى متوسّل مى‌شوند؛ خبرها و گزارشهايى ساخته مى‌شود كه اصلًا بنيانى ندارد. آيا ما نيز مى‌توانيم براى دفاع از حيثيّت خود از چنين شيوه‌اى استفاده كنيم؟

جواب: در صورتى كه راه دفاع منحصر به اين كار باشد، و موجب وهن اسلام و جمهورى اسلامى نشود، اشكالى ندارد.

سؤال ١٦٥٤- برخى اخبار به ضرر ماست؛ ولى بيان نكردن آن، موجب بى‌اعتمادى به نظام، و رسانه‌هاى خودى و توجّه به رسانه‌هاى خارجى مى‌گردد. در اين مواقع چه وظيفه‌اى داريم؟

جواب: هرگاه ضرر نگفتن بيش از ضرر گفتن باشد، لازم است آن خبر بيان شود.

سؤال ١٦٥٥- مردم تا چه حد براى شنيدن خبرها محرم هستند؟ حدّ افشاى يك خبر محرمانه تا كجاست؟

جواب: حدّ افشاى آن تا آنجاست كه توليد ضرر و زيانى براى جامعه نكند.

سؤال ١٦٥٦- چه اخبارى را مى‌توان عادى، و چه خبرهايى را بايد محرمانه تلقّى نمود؟