استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٠ - ديه منافع

عديده‌اى به شرح ذيل بر سرنشين همراه راننده وارد شده است:

١- شكستگى مهره هفتم گردن، و مهره چهارم سينه، كه منجر به قطع نخاع كامل شده است (ضايعه دائم).

٢- فلج كامل و دائمى هر دو اندام تحتانى (پاى راست و چپ).

٣- عدم كنترل دائم ادرار (سلس دائمى بول).

٤- عدم كنترل مدفوع.

٥- عدم توانايى مقاربت به طور كامل.

٦- فلج اندامهاى فوقانى (دست راست و چپ،) حدود هشتاد درصد.

٧- بروز زخم «بستر» به علّت عدم توانايى حركت و خوابيدن طولانى مدّت در بستر.

٨- بروز عفونتهاى مكرّر ادرارى و كليوى كه قابل عود مجدّد مى‌باشد.

٩- تكرار زخم بستر و عفونتهاى كليوى و ادرارى و عوارض روانى ناشى از بسترى شدن طولانى. ضمناً طبق نظر كارشناسان، راننده خودرو را در اثر سرعت غير مطمئن و خستگى، مقصّر شناخته شده است. اكنون با توجّه به موارد فوق الذّكر لطفاً بفرماييد:

١- آيا بروز زخم كه در اثر بسترى شدن در بيمارستان و عدم توانايى حركت و خوابيدن طولانى حادث شده، ارش جداى از ديات معيّن شرعى دارد، يا چون اثر همان بيمارى‌هاى اصلى است، ارش مجزّا ندارد؟

جواب: ظاهراً ارش جداگانه‌اى ندارد.

٢- آيا عفونت‌هاى ادرارى و كليوى كه به صورت مكرّر در اثر صدمات وارده بوجود مى‌آيد، داراى ارش جدايى است؟

جواب: در صورتى كه نتيجه سرايت صدمات مذكور باشد، ارش جداگانه‌اى دارد.

٣- در فرضى كه ضربه واحد در حادثه مذكور، باعث عدم كنترل ادرار و مدفوع به صورت دائمى شده، آيا هر كدام ديه و ارش جدايى دارد؟