استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٥ - الف و ب) اطّلاعرسانى و اطّلاعرسانان

خلاصه‌گيرى، امكان فاصله گرفتن از مضمون، و احياناً القاى يك مفهوم ديگر وجود دارد. آيا اين كار نيز خيانت در امانت محسوب مى‌شود؟

جواب: در صورت تغيير محتوا، هم دروغ و هم تهمت محسوب مى‌شود؛ ولى تلخيص كردن و نقل به معنى مانعى ندارد.

سؤال ١٦٤٨- آيا براى تهيّه خبر مورد نياز نظام، مى‌توان رشوه داد؟

جواب: در صورتى كه راه منحصر به آن باشد، و خبر مورد نياز است، مانعى ندارد. و نام آن را نبايد رشوه گذاشت.

سؤال ١٦٤٩- چگونه مى‌توان ثقه بودن خبرنگار را تشخيص داد؟

جواب: ثقه بودن مخبر، از طريق معاشرت، يا شهادت افراد مطّلع و آگاه و ثقه استفاده مى‌شود.

سؤال ١٦٥٠- امام راحل قدس سرّه مى‌فرمودند: «گاه مى‌توان براى حفظ نظام، برخى از واجبات را نيز ترك كرد.» آيا اين موضوع در خبر هم صادق است؟ آيا خبرنگار نيز مى‌تواند براى حفظ نظام به دروغ متوسّل شود؟

جواب: اگر واقعاً مسأله به صورت اهمّ و مهمّ درآيد، و مانند دروغ براى اصلاح ذات البين شود، مانعى ندارد. ولى چون ممكن است اين حكم وسيله سوء استفاده قرار گيرد، و به هر بهانه‌اى خبرهاى دروغ منتشر كنند، بايد حتّى الإمكان از اين كار پرهيز كرد.

سؤال ١٦٥١- گاه مجبوريم براى سرپوش نهادن بر يك عمليّات، يك سناريوى اطّلاع‌رسانى طرّاحى كنيم. تا اهداف خود را، كه فقط تقويت نظام است، به پيش ببريم، و شايد هيچ كدام از مسائلى كه طبق اين سناريو منتشر مى‌كنيم اساسى نداشته باشد. حدّ و حدود ما در اين وضعيّت چيست؟

جواب: بايد مطابق قانون اهمّ و مهمّ رفتار شود.

سؤال ١٦٥٢- آيا در پردازش اخبار مى‌توانيم از شيوه‌هاى خبرى غرب، كه با تركيب اطّلاعات مختلف پيامهاى خاصّى را القا مى‌كنند، و با واقعيّت فاصله دارد، مانند شيوه‌هاى «انگاره‌سازى»، «برجسته‌سازى»، «چينش اطّلاعات در كنار هم» استفاده‌