استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٥ - فصل چهل و يكم احكام وصيّت

خصوص اداره امور صغار موصى، بعد از فوت وصىّ قرار داده، و متذكّر شده پس از رشد و كبر، بقيّه برادران شركت در وصايت داشته باشند. در تاريخى كه اين وصيّت‌نامه نوشته شده هنوز خواهر كوچكمان به دنيا نيامده بود، و ايشان از بدو تولّد عقب افتادگى ذهنى داشته و دارد. اكنون كه ايشان ٤١ سال دارند، آيا برادران هنوز مى‌توانند قيّم خواهر كوچك باشند؟ و آيا اين وصيّت‌نامه به قوّت خود باقى است؟

لازم به ذكر است كه از زمان فوت پدر تاكنون، در اين مدّت ١٤ سال، برادران از او به نحو احسن نگهدارى كرده‌اند.

جواب: در صورتى كه وصيّت‌نامه مطلق بوده، و قيد و شرطى در آن نباشد، شامل قيموميّت فرزندهايى كه عقل كافى پيدا نكرده‌اند مى‌شود.

سؤال ٨٧٤- شخصى به شكل زير وصيّت مى‌كند: «با اتّكال به خداوند متعال، و با توسّل به ائمّه اطهار، عليهم السلام در حالت صحّت نفس و سلامت كامل، و با رضا و رغبت، با در خواست شوراى اسلامى و شهردارى شهر، و با رضايت قلبى خود و خانواده‌ام، وصيّت مى‌كنم كه در زمين اهدايى آقاى ... جهت قبرستان مؤمنين و مؤمنات، زيارتگاهى با هزينه خودم احداث، و هر زمان كه خداوند تبارك و تعالى مقرّر فرمودند در آن زمين به خاك سپرده شوم، و كليّه نذوراتى كه از طرف مردم پرداخت مى‌شود، ٥٠% سهم فرزندانم و ٥٠% به منظور هزينه امور فرهنگى، ساختمانى، مذهبى، اجتماعى و آموزشى، فضاى سبز قبرستان و زيارتگاه در اختيار شهردارى قرار گيرد.

ضمناً زمينى به مساحت ٤٠٠ متر مربع جهت منزل يكى از فرزندانم به عنوان خادم زيارتگاه قرار داده شود، تا با هزينه شخصى خود اقدام به ساخت نمايد.» آيا وصيّت نامه مذكور شرعاً معتبر است؟

جواب: اين وصيّت‌نامه اعتبارى ندارد، و بايد از ساختن چنين زيارتگاهى پرهيز كرد.