استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩١ - تعزيرات

جواب: در صورتى كه شخصى عالماً و عامداً نسبت خلافى به ديگرى داده باشد، قابل تعزير است؛ به هر نيّتى كه باشد.

سؤال ١٠١٦- چنانچه در تعزيرات بنا به دلايل قانونى متّهم چند روزى در بازداشت بماند، آيا مى‌توان در مجازات شلّاق وى تخفيف قائل شد؟ مثلًا شخصى كه اقدام به ارتباط نامشروع در حدّ و اندازه زنا كرده مى‌بايست ٩٩ ضربه شلّاق بخورد، ولى چون ده روز تا زمان صدور حكم در بازداشت بوده، به تحمّل پنجاه ضربه يا كمتر محكوم گردد؟!

جواب: كيفيّت تعزير و مقدار آن در اختيار قاضى است، و حتّى مى‌تواند در صورت مصلحت ايّام بازداشت را به جاى تمام تعزير محسوب كند.

سؤال ١٠١٧- چنانچه فردى مورد ايراد ضرب سيلى و مانند آن، (از قبيل انداختن به زمين، هُل دادن، دست به يقه شدن) با لحاظ سوء نيّت و عنصر معنوى جرم قرار گيرد، ولى آثارى از قبيل جراحت، سرخى، كبودى، سياهى، يا زوال منافعى كه موجب ديه يا ارش باشد مشهود نباشد، لطفاً بفرماييد:

الف) آيا مورد از مصاديق توهين و اهانت است؟

ب) آيا در توهين و اهانت علنى بودن، شرط تحقّق آن است، يا در خلوت نيز ممكن است؟

ج) آيا مصاديق توهين عملى نسبت به اشخاص يا محل خاص و عرف سنجيده مى‌شود؟ و در صورت مثبت بودن، تعزير دارد؟

جواب: به يقين اين امور هم ايذاء است و هم توهين، و به فرض كه توهين نباشد، ايذاء مؤمن صدق مى‌كند؛ و به هر حال تعزير دارد.

سؤال ١٠١٨- اگر فردى به ديگرى دشنامى (غير از قذف) دهد كه باعث اذيّت شنونده شود، و شنونده مستحق تحقير باشد، مثلًا بگويد: «تو خسيس هستى» لطفاً بفرماييد:

الف) آيا چنين فردى مستحقّ مجازات است؟

ب) اگر مجازات دشنام دهنده مقيّد به عدم استحقاق باشد، ملاك تشخيص‌