استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٨ - تعزيرات

تعزيرات‌

سؤال ١٠٠٨- گفته مى‌شود: «استمنا به خودى خود ضررى ندارد، بلكه بر اثر تلقين افراد باعث ضررهايى مى‌شود.» آيا اين، سخن صحيحى است؟

جواب: با توجّه به اين كه استمنا يك نوع ارضاى غير طبيعى است، زيانبار بودن آن امر واضحى مى‌باشد. به علاوه، افراد متعدّدى به ما مراجعه كرده و گفته‌اند: «هرگز فكر نمى‌كرديم استمنا ضررى داشته باشد، ولى ناگهان خود را با آثار شوم آن روبه‌رو ديدم.» و اين بهترين دليل است بر اين كه ترس عامل اصلى اين زيانها نيست؛ البتّه ترس آنها را تشديد مى‌كند. اين نكته نيز حائز اهميّت است كه زيانهاى استمنا، مخصوصاً در جوانان، پس از ترك آن تدريجاً از بين مى‌رود.

مهمّ آن است كه زود بيدار شوند و آن را ترك كنند.

سؤال ١٠٠٩- چنانچه تعزير از نظر شرعى مصاديقى غير از تازيانه، نظير حبس، جزاى نقدى، محروميّت از حقوق اجتماعى و مانند آن، نيز داشته باشد، بفرماييد:

١- در مواردى كه در شرع مقدّس يا قانون، تعزيرِ با شلّاق منصوص باشد، آيا مى‌توان آن را به نوع ديگرى از تعزير تبديل نمود؟

جواب: در صورتى كه قاضى آن را اصلح بداند، تبديل مانعى ندارد.

٢- در مورد تعزيرات غير منصوص، آيا پس از صدور حكم شلّاق، مى‌توان آن را به تعزيرى غير از شلّاق تبديل كرد؟

جواب: مانند جواب سابق است.

سؤال ١٠١٠- با توجّه به اين كه كودكان و نوجوانان در سنين كمتر از ١٨ سال رشد عقلى و فكرى كافى ندارند، و به يك معنا مستحقّ توجّه و كمك ويژه‌اى هستند تا بتوانند نقش خود را در جامعه ايفا كنند، و با توجّه به وضعيّت زندانهاى فعلى كه افراد در اين سنين مسلّماً در معرض آسيب و تأثيرات منفى زندانيان قرار مى‌گيرند، و با عنايت به اين كه امروزه دنيا با تهيّه كنوانسيون حقوق كودك، كه مورد پذيرش بيش از ١٨٦ كشور جهان قرار گرفته، و جمهورى اسلامى ايران نيز اخيراً با حقّ شرط به اين قانون پيوسته، مسئولين به اين فكر افتاده‌اند كه نظام دادرسى ويژه‌اى‌