استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٢ - سؤالات ديگر پزشكى

سؤال ١٤٧٧- اگر دانشجوى پزشكى از اسرار استادش كه پزشك است آگاه باشد، و فساد اخلاقى او را بداند، وظيفه‌اش چيست؟ در حالى كه بقيّه او را كاملًا مؤمن مى‌دانند، و در مسائل بسيارى به او مراجعه مى‌كنند.

جواب: او بايد به وظيفه خود عمل كند، و كارى به ديگران نداشته باشد.

سؤال ١٤٧٨- آيا پزشك در مسائلى كه حكم آن را نمى‌داند، مى‌تواند به اجتهاد خود عمل كند؟ در صورت اضطرار و نياز به اقدام فورى چطور؟

جواب: اگر واقعاً اضطرار باشد، و دسترسى به شخص مطّلعى نباشد، مى‌تواند به آنچه احساس ضرورت مى‌كند عمل نمايد.

سؤال ١٤٧٩- نبود وسائل جرّاحى، يا كم بودن آن در اتاق عمل، ممكن است باعث مرگ بيماران شود. آيا تهيّه اين وسائل واجب است؟

جواب: بر حكومت اسلامى لازم است كه وسائل را فراهم كنند، همچنين بيمارستانهاى خصوصى هرگاه بيمارى را پذيرش كنند، بايد وسائل را فراهم سازند.

سؤال ١٤٨٠- توالت‌هاى سنّتى ايران، براى برخى از بيماران از جمله بعضى بيماران قلبى مضر است، آيا استفاده از توالت فرنگى مجاز است؟

جواب: استفاده از توالت فرنگى براى همه جايز است.

سؤال ١٤٨١- آيا بسترى نمودن بيمار جهت انجام شوك برقى (با وجود احتمال عوارض جانبى براى بيمار) به دليل درآمدزا بودن آن مجاز است؟

جواب: جايز نيست؛ ولى اگر اين كار از طرق درمان محسوب شود، و احتمال عوارضى برود و به بيمار گفته شود، و از او اجازه بگيرند مانعى ندارد.

سؤال ١٤٨٢- بيمارانى به بيمارستان مراجعه مى‌كنند كه قادر بر پرداخت هزينه درمان يا عمل جرّاحى نيستند. آيا در اين صورت مسئوليّتى متوجّه بيمارستان، دكتر جرّاح يا حكومت اسلامى هست؟ در صورت فوت يا نقص عضو، ديه‌اى بر ذمّه آنها استقرار پيدا مى‌كند؟

جواب: بر حكومت اسلامى واجب است در اين گونه امور تدبيرى بينديشد، كه مشكل اين افراد حل شود.