استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٥ - ١٤- دعاها

١٤- دعاها

سؤال ١٦٠٦- در برخى روايات پيرامون فضيلت خواندن برخى از دعاها، و تسبيحات حضرت زهرا بعد از نماز، آمده است: «هركس اين دعاها و تسبيحات را بخواند مثل اين است كه تازه از مادر متولّد شده، و هيچ گناهى ندارد.» نسبت به كرم و بخشندگى خداوند هيچ شكّى ندارم، ولى كسى كه گناهان فراوانى دارد، آيا با خواندن اين دعاها تمام گناهانش بخشيده مى‌شود؟ اگر نمازهاى قضاى زيادى داشته باشد، آيا (مثلًا) با احيا گرفتن شبهاى قدر، يا خواندن اين دعاها، خداوند تمام گناهانش را مى‌بخشد؟

جواب: اين گونه روايات شامل حقّ النّاس نمى‌شود، آنها بايد پرداخته شود. و همچنين شامل گناهانى كه حدّ شرعى دارد نمى‌گردد، بلكه بايد حدّ آنها شرعاً اجرا گردد، و شامل گناهانى كه جبرانى، مانند قضا و كفّاره دارد نيز نمى‌شود، چون قضا و كفّاره با اين اعمال ساقط نمى‌گردد، و شمول آن نسبت به بقيّه گناهان، با توجّه به عفو و كرم خداوند، چيز بعيدى نيست.

سؤال ١٦٠٧- در اثناى قرائت دعاهايى همچون دعاى كميل، ندبه، توسّل و مانند آن، خواننده، يا شركت كنندگان جملاتى از آن را با خود زمزمه، و حتّى بعضى كلمات دعا را چند بار تكرار مى‌نمايند، در حالى كه در دعا تكرار نشده است. اين كار چه حكمى دارد؟ نقل داستان و ذكر مصيبت در وسط دعا چطور؟

جواب: بهتر است دعاها را به همان صورتى كه از ائمّه عليهم السلام رسيده بخوانند. و اگر قصد عزادارى و ذكر مصيبت دارند، قبل يا پس از اتمام دعا بخوانند. و چيزى از دعا را تكرار نكنند.

سؤال ١٦٠٨- دعاى توسّل در چه شب يا روزى بايد خوانده شود؟

جواب: دعاى توسل شب و روز خاصّى ندارد.

سؤال ١٦٠٩- دعاهايى از ائمّه عليهم السلام، بخصوص حضرت على عليه السلام و امام سجّاد عليه السلام، نقل شده كه مضمون آن چنين است: «خداوندا! گناهانى كه باعث قطع باران، يا تغيير نعمت‌ها، و نزول بلاها مى‌شود، ببخش و بيامرز.» يا دعاهايى كه از ترس قبر و حساب‌