استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٤ - ج) جرايم مطبوعاتى

صورت دوّم، چنانچه موضوع، بين كارشناسان اسلامى مورد اختلاف باشد، تكليف چه خواهد بود؟

جواب: مرجع تشخيص، عرف افراد دين‌دار و آشنا به مسائل اسلامى است، و ممكن است در موارد پيچيده، نياز به استفاده از نظر دانشمندان و علماى دينى نيز باشد.

ج) آيا انتقاد از احكام و مفاهيم قرآن و عترت، يا سيره ائمّه اطهار عليهم السلام، از مصاديق اهانت است؟ آيا نقد و بررسى آيات، روايات، سيره و احكام فقهى بر اساس روشهايى غير از اسلوب متداول ميان علماى دين، نوعى اهانت است؟ اصولًا نقد و بررسى اين گونه امور در چه صورت اهانت به مقدّسات تلقّى مى‌شود؟ و در هر صورت، سوء نيّت منتقد، يا عدم قصد اهانت وى، چه تأثيرى در اين امر دارد؟

جواب: اگر منظور از نقد و بررسى، ايراد به قانون و قانونگذار باشد، بى‌شكّ جزء مصاديق اهانت است، و اگر منظور، اشكال و ايراد به كسانى باشد كه چنان حكمى استنباط كرده‌اند، و به تعبير ديگر، استنباط زير سؤال برود نه حكم الهى، مصداق اهانت به مقدّسات اسلامى نيست.

سؤال ١٦٨٧- با توجّه به اصل ٢٤ قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران، كه مقرّر مى‌دارد: «نشريّات و مطبوعات در بيان مطالب آزادند، مگر اين كه مخلّ به مبانى اسلام، يا حقوق عمومى باشد.» لطفاً بفرماييد:

الف) مقصود از «إخلال» و «مبانى اسلام» چيست؟ آيا مبانى اسلام به معناى احكام زير بنايى است، يا ضروريّات دينى يا فقهى منظور مى‌باشد، يا معناى ديگرى دارد؟

جواب: منظور از «مبانى اسلام»، مسائل ضرورى دينى است. خواه در مسائل اعتقادى باشد، مانند توحيد و معاد و عصمت انبيا و ائمّه معصومين عليهم السلام و امثال آن، و خواه در فروع دين و احكام و قوانين اسلام، و خواه در مسائل اخلاقى و اجتماعى باشد، و منظور از «اخلال» هر كارى است كه سبب تضعيف مبانى فوق، يا ايجاد بدبينى و شكّ و ترديد نسبت به آنها شود، خواه از طريق درج مقاله باشد،