استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٧ - احكام مختلف معالجه و درمان

سؤال ١٤١٦- آيا پزشكان مى‌توانند براى تقويت اسپرم، خوردن اشياى نجس يا حرام (مثل دنبلان) را تجويز كنند؟

جواب: در صورتى كه داروى منحصر به فرد باشد، و جايگزينى نداشته باشد، اشكالى ندارد.

سؤال ١٤١٧- آيا درآمدزا بودن سزارين، مجوّز توصيه پزشك به بيماران جهت زايمان غير طبيعى هست؟

جواب: جايز نيست.

سؤال ١٤١٨- در صورت عدم جواز آنچه در مسأله بالا آمد، آيا پزشك ضامن ضرر جانى يا مالى بيمار خواهد بود؟

جواب: آرى ضامن است؛ مگر اين كه بيمار را از اين امر با خبر كرده، و اجازه گرفته باشد.

سؤال ١٤١٩- حضور شوهر بر بالين همسر به هنگام زايمان، نقش زيادى در آرامش وى دارد. آيا چنين كارى شرعاً نيز توصيه مى‌شود؟

جواب: اگر واقعاً چنين اثرى داشته باشد مانعى ندارد؛ ولى ظاهراً اين اثر قابل ترديد است.

سؤال ١٤٢٠- در صورتى كه پزشك بيمارى را تشخيص ندهد، آيا با احتمال ضعيف مى‌تواند دارو تجويز كند؟ در حالى كه با ارجاع به پزشك حاذق‌تر احتمال درمان بيشتر است، و از هدر رفتن پول بيمار نيز جلوگيرى مى‌گردد؟

جواب: در صورت عدم تشخيص، لازم است او را به ديگرى ارجاع دهد.

سؤال ١٤٢١- آيا بيمار حق دارد از درمان سر پيچى كند، حتّى اگر وضعيّت او بدتر شود، يا بميرد؟

جواب: در صورت خطر مرگ، بيمار نمى‌تواند درمان را قطع كند. همچنين جايى كه ضرر مهمّى به او مى‌رسد، و درمان آزار مهمّى به او نمى‌رساند.

سؤال ١٤٢٢- آيا بيمارى كه مى‌داند بيماريش درمان‌ناپذير است، حق دارد مرگ را انتخاب كند؟