استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٨ - ضمان طبيب

ضمان طبيب‌

سؤال ١٣٦٦- لطفاً به دو سؤال زير پاسخ دهيد:

١- پزشكى به علّت فقر مالى مريض، كه قادر بر پرداخت هزينه عمل جرّاحى نيست، از معالجه و جرّاحى بيمار اورژانسى اجتناب نموده، و در نتيجه يا بيمار فوت مى‌كند، يا عمل جرّاحى در روزهاى ديگر به اندازه آن روز نمى‌تواند مفيد باشد، آيا پزشك ضامن است؟

٢- اغلب بيمارستانها اوّل پول دريافت مى‌كنند، سپس مريض را به پزشك ارجاع مى‌دهند. در صورتى كه تأخير در اين امر منجر به مرگ يا عوارض ديگر شود، آيا اين كار غير شرعى نيست؟

جواب: در فرض سؤال پزشك ضامن خون نيست؛ ولى گناه بزرگى مرتكب شده و قابل تعقيب است.

سؤال ١٣٦٧- بعضى جرّاحان در حين عمل دچار اشتباهاتى مى‌شوند، كه موجب فوت يا نقص عضو مى‌گردد. آيا ديه‌اى بر آنها واجب مى‌شود؟ در صورتى كه دكتر تضمين نكرده باشد، و احتمال فوت يا نقص عضو بدهد، چه حكمى دارد؟

جواب: موارد خطاى دكترها ديه دارد. بهترين راه آن است كه در اين گونه موارد قبلًا از بيمار يا اولياى او (در صورتى كه حال بيمار مساعد نباشد،) برائت و رضايت بگيرند، يا اين كه اطبّا يا بيماران در برابر اين گونه مسائل بيمه شوند.

سؤال ١٣٦٨- ضمان نقص عضو، يا فوت بيمار به دليل نبود وسائل، يا نبود خون در بيمارستان بر عهده كيست؟

جواب: چنانچه امكان تهيّه وجود داشته و اقدام نكرده‌اند، مسئولين آن بخش و مسئولين بيمارستان در برابر اين حوادث مسئول خواهند بود.

سؤال ١٣٦٩- گاه غرور پزشك، يا اطمينان وى به موفقيّت در كارش، باعث فراهم نكردن وسائل و شرايط كافى براى انجام عمل جرّاحى است. اگر اين موضوع به مرگ يا ضرر و زيان بيمار منجر شود، آيا پزشك ضامن است؟

جواب: در صورتى كه پزشك سهل انگارى نكرده باشد، و برائت از بيمار يا