استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣ - محدوده تقليد

[جلد سوم‌]

بسمه تعالى‌

عمل به اين استفتائات‌

مجزى و مبرء ذمّه است ان شاء اللَّه‌

قم- ناصر مكارم شيرازى‌

فصل اوّل: احكام تقليد

محدوده تقليد

سؤال ١- جنابعالى در ابتداى رساله مرقوم فرموده‌ايد: «عقيده مسلمان به اصول دين، بايد از روى دليل باشد.» اگر مسلمانى به دنبال تحقيق رفت، و در نتيجه دينى غير از اسلام را برگزيد، آيا حق دارد پيرو آن دين شود؟ آيا حكم مرتد بر او جارى نمى‌شود؟ اگر جارى مى‌شود، چرا؟ آيا اين فتوا با فتواى به لزوم تحقيق در اصول دين، و عدم جواز تقليد در آن سازگار است؟ اصولًا كسى كه مى‌داند، اگر به نتيجه‌اى غير از دين پدر و مادرش برسد كشته خواهد شد، چگونه مى‌تواند با فكرى آزاد در اصل دين تحقيق كند؟

جواب: تحقيق در دين و اعتقاد به يكى از مذاهب، غير از تظاهر به آن است.

توضيح اين كه: بر همه واجب است در اصول دين به اندازه توانايى خود تحقيق كنند، و اگر واقعاً بعد از تحقيق كامل و كمك گرفتن از آگاهان، به آيينى غير از آيين اسلام معتقد شوند، معذور هستند؛ زيرا وظيفه عقلى و شرعى خود را انجام داده، ولى به خطا رفته‌اند. امّا كسى كه قبلًا مسلمان بوده، و به عللى دين جديد اختيار كرده، اگر تظاهر كند محكوم به احكام مرتد است؛ و احكام مرتد در واقع از جمله احكام سياسى اسلام، براى جلوگيرى از نفوذ دشمنان در محيط اسلام، و اغفال و اغواى مردم است.

سؤال ٢- براى مسلمان بودن همين مقدار كه در دوران نوجوانى، يا جوانى اصول دين را از ما سؤال كردند، و ما قبول داشتيم كافى است؟ يا تحقيق بيشترى لازم است؟