٢٩٦٠.تهذيب الأحكام ـ از امام صادق عليه السلام ، خطاب به معاوية بن وَ: اى معاويه ! زيارت قبر حسين عليه السلام را [ از سرِ ترس ] [١] وا مگذار كه هر كس آن را وا گذارد ، چنان حسرت زده مى شود كه آرزو مى كند قبر او(حسين عليه السلام ) نزدش باشد . [٢] آيا دوست ندارى كه خدا ببيند از مسافران و گام به راه نهادگانى هستى كه پيامبر خدا ، على ، فاطمه و امامان عليهم السلام برايشان دعا مى كنند ؟ آيا دوست ندارى از كسانى باشى كه با آمرزش گذشته و گناهان هفتاد سال ، باز مى گردند ؟ آيا دوست ندارى فردا از كسانى باشى كه [ در روز قيامت ]بيرون مى آيند ، بى آن كه گناهى قابل پيگيرى داشته باشند ؟ آيا دوست ندارى كه فردا از كسانى باشى كه با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مصافحه مى كنند ؟

٢٩٦١.كامل الزيارات ـ به نقل از ابن بُكَير ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : من در اَرگان، [٣] ساكنم و دلم هواى زيارت قبر پدرت [ امام حسين عليه السلام ] را مى كند ؛ ولى هنگامى كه حركت مى كنم ، تا بازگشتم [ به وطن ] ، از حاكم و سخن چينان و نظاميان ، در بيم و هراسم . امام عليه السلام فرمود : «اى پسر بُكَير ! آيا دوست ندارى كه خداوند ، تو را در راه ما بيمناك ببيند ؟ آيا نمى دانى كه هر كس به خاطر ترس ما بترسد ، خداوند ، سايه عرشش را بر سرِ او مى گسترد و حسين عليه السلام در زير عرش ، با او سخن مى گويد و خداوند ، از ترس هاى روز قيامت ، ايمنش مى دارد . مردم ، مى ترسند و او نمى ترسد ، و اگر هم بترسد ، فرشتگان ، او را آرام مى كنند و دلش را با بشارت [ به بهشت ] ، تسكين مى دهند » .

[١] افزوده ، از كامل الزيارات است .[٢] يعنى : آرزو مى كند كه كاش مجاور قبر امام عليه السلام بود تا مى توانست مكرّر ، ايشان را زيارت كند .[٣] اَرْگان: اَرْجان؛ اَرَّجان؛ شهرى كُهن در خوزستانِ ايران، در حوالى «بهبهانِ» كنونى، كه پس از ويرانى شهر بهبهان ، در نزديكى آن، شكل گرفت (ر. ك: كليات جغرافياى طبيعى و تاريخى ايران: ص ٤١٨ ـ ٤٢٠).